Ebu Bekr-i Ebheri, hal ehli bir evliya.
Bu zatýn zamanýnda, din ilmi oldu ihya.

Bir günkü sohbetinde buyurdu: (Müslümanlýk,
Birlikte bulunmayý görür uygun, muvafýk.

Zira beraberlikte vardýr hayýr ve rahmet.
Halbuki ayrýlýkta, var azap ve felaket.

Müslümanlar, Cennette olurlar bir arada.
Hem de ebedi olup, ayrýlýk yok orada.

Dünya, hayal ve hiçtir, iþi de hiçtir elbet.
Hiç ile uðraþan da, hiç olur en nihayet.

Ölüm ve sonrasýna, kim hazýrlanýr ise,
Odur Allah indinde hayýrlý, iyi kimse.

Biz, her an, her saatte bir iþler yapýyoruz.
Ve her bir iþimizde, bir niyet taþýyoruz.

Bu da, ya (nefis) için, ya da (Allah) içindir.
Yani kul, her iþinde imtihan içindedir.

Kalb, her an, her saniye, saða sola döner hep.
Ya hayra karar verir, ya þerri eder talep.

Nitekim Resulullah, ederdi þöyle dua:
(Ya Rabbi, sen kalbimi sabit kýl doðru yolda.)

Ey insan, son nefeste döner de eðer kalbin,
Küfr üzere durursa, o zaman n'ôlur halin?

Ýman üzre durmasý isteniyorsa eðer,
Salih kimseler ile bulunmalý beraber

Hep iyilerle olup, edersek çok ibadet,
Son anda, iman ile gideriz en nihayet.

Büyükler buyurdu ki: (Her iyiliðe engel,
Ýnsanýn kendisidir her þeyden daha evvel.)

Nefis, çok tehlikeli düþmandýr sahibine.
Zira çalýþmaktadýr, hep onun helakine.

Düþmaný, dýþarýda aramayalým ki biz,
Düþman içimizdedir, o da, kendi nefsimiz.

Ondan kurtulmak için, okumalý çok kitap.
Zira din bilgisiyle, kuvvet bulur ruh ve kalb.

Dünyaya, ne kadar çok dalarsak akþam sabah,
O düþmanla, o kadar dost oluruz mâzallah.

Ahirete ne kadar yapýþýrsak bahusus,
O düþmanýn þerrinden, o kadar kurtuluruz.

Biz þimdi otururken, görüyor Allah bizi.
Bizden iyi biliyor, niyet ve kalbimizi.

Her günü, son gün gibi edin siz mülahaza.
Yine, son vakit gibi durun siz her namaza.

Vakit bildirmemiþtir kimseye zira ecel.
Hazýrlanýn ölüme, kurmayýn uzun emel.

Þimdi ehl-i Cehennem, kabirde yanýyorlar.
Gözümüz görmese de, bu azaplar þimdi var.

Ahirette, gidecek iki yer vardýr ki hem,
Biri ebedi Cennet, biri sonsuz Cehennem.

Gözden perde kalkýnca, görünür bu hakikat.
Çok piþman olunsa da, çaresi olmaz fakat.)