(Ey Yusuf, Zeliha'nýn o emrini yap!) diye,
Baský yaptý kadýnlar, o gün Yusuf Nebi'ye.

Dediler ki: (Ey Yusuf, onun bu isteðini,
Yap ki, aksi takdirde hapsettirir o seni.)

Yusuf aleyhisselam, bu hiyleli sözlerden,
Korkup, Hak teâlâya iltica etti hemen.

Ve mübarek kalbine gelen o ürpertiyle,
Allah’a sýðýnarak bir dua etti þöyle:

(Ya Rabbi, kurtar beni sen bunlarýn elinden.
Sana sýðýnýyorum bunlarýn þerlerinden.

Bunlar teklif ederler bana bu masiyeti.
Ancak sen giderirsin benden bu musibeti.

Ya Rabbi, girmektense bu zina ve günaha,
Bana, zindana girmek iyidir bundan daha.)

Yani iþlemektense bu günah ve hatayý,
Elbet tercih ederim zindana atýlmayý.

Onun bu duasýný kabul edip Yaradan,
Onlarýn þerlerini geri çevirdi ondan.

Bu babta buyurdu ki tefsir alimleri hep:
Zindana girmesine, bu dua oldu sebep.

Çünkü iþlemektense o fuhuþ ve zinayý,
Talep etti dediler zindana atýlmayý.

Afiyet isteseydi eðer zindan yerine,
Zindansýz kurtulurdu o musibetten yine.

Bir hadis-i þerifte buyurdu ki o Server:
(Aðýzdan çýkan söze baðlýdýr musibetler.)

Yine Resul duydu ki, biri dua ederken:
(Ya Rabbi, sabr-ý cemil istiyorum ben senden.)

Buyurdu ki: (Ey kiþi, sen, bela talep ettin.
Keþke Hak teâlâdan afiyet isteseydin.)

Sahabe-i kiramdan Abdullah ibni Abbas,
Bir gün Resulullaha gelerek etti niyaz.

Dedi: (Ya Resulallah, bana sen, kendisiyle,
Dua eyleyeceðim bir þey tavsiye eyle.)

Peygamber efendimiz buyurdu ki o zaman:
(Afiyet talep eyle Allahü teâlâdan.)

Velhasýl Zeliha'nýn zevci olan o Aziz,
Yusuf'u hapsetmeyi görüyordu gereksiz.

Çünkü biliyordu ki, Yusuf aleyhisselam,
Zeliha hususunda suçsuz ve masumdu tam.

Aziz, Yusuf Nebi'ye bir ceza vermeyince,
Zeliha, baþka yollar araþtýrdý bir nice.

Ondan murad almaya uðraþtýysa da, fakat,
Göremedi hiç ondan zerre kadar iltifat.

Ümidini kesince, dedi ki kocasýna:
(Artýk çýkamaz oldum insanlar arasýna.

Rezil rüsvay eyledi bu genç beni herkese.
Halbuki bu hususta mazur idim ben ise.

Ýffet ve onurumu eyledi beþ paralýk.
Tahammülüm kalmadý, hapse at onu artýk.)

Halkýn dedikodusu kesilinceye kadar,
Onu hapse atmaya, verdiler artýk karar.

Zerre kadar bir suçu yokken Yusuf Nebi’nin,
Yine hapse atýldý, ama bir müddet için.