Ahmed Said Faruki, bir Allah adamýdýr.
Kalblere tesir eden nasihatleri vardýr.

Bu zat buyuruyor ki: (Ya hayýr söyle, ya sus.
Her a’zaný, hayýrlý iþlere eyle mahsus.

Allahü teâlâyý unutturacak olan,
Ne gibi iþler varsa, uzak dur hep onlardan.

Haramdan gözlerini eyle tam muhafaza.
Yoksa ateþle dolar yarýn Allah mahfaza.

Haramdan bir lokmacýk yer ise eðer bir kul,
Tam kýrk gün müddet ile, duasý olmaz kabul.

Allah’ýn kudretini düþünseydi þu insan,
Yapamazdý elbette Ona günah ve isyan.

Onun için Ýslam’da en güzel þey takvadýr.
Yani Allah’tan korkup haramdan sakýnmaktýr.)

Bir gün de buyurdu ki, (Bu dünya, imtihandýr.
Hatta her anýmýzda, birer imtihan vardýr.

An be an ya kazanýr, yahut da kaybederiz.
Acý olan þudur ki, bunlardan bihaberiz.

Oturmada kalkmada, yemekte uyumakta,
Kul imtihan geçirir doðrusunu bulmakta.

Mesela kim sokakta görse bir güzel kadýn,
Bulur yine kendini, içinde imtihanýn.

Zira nefis ve þeytan, vesvese verip ona,
Derler ki: (Acele et, bak þu güzel kadýna.)

Lakin kalbi ve ruhu derler ki: (Bu iþ günah!
Sakýn ona bakma ki, nehyetti onu Allah.)

O, kalbinin sesine kulak verip o anda,
Bakmazsa, o an için kazanýr imtihanda.

Nefsini tercih edip verirse kararýný,
O günahý iþler ve kaybeder imtihaný.

Bunun gibi, bir günde, binlerce imtihan var,
Ýnsan hür iradeyle bunlara verir karar.

Bir yanda nefis, þeytan ve bir yanda Rabbimiz,
Böyle imtihanlarla geçiyor her vaktimiz.)

Bir gün de buyurdu ki: (Hak teâlâ, kullarda,
Ýki korkuyu birden cem etmez bir arada.

Bu dünyada günahtan kim kaçarsa, korkarak,
Korkutmaz ahirette o kulu cenâb-ý Hak.

Her kim de hiç korkmadan yaparsa günah, isyan,
Ahirette çok fazla korkutulur o insan.

Bu korku, muhabbetle birlikte olmalýdýr.
Yani onun kökünde, muhabbet, sevgi vardýr.

Talebe, hocasýndan çekinir, korkar fazla.
Ama çok sevmektedir hocasýný ihlasla.

Þu birkaç günlük ömrü bilerek büyük fýrsat,
Allah’a ibadetle geçirmeli her saat.

Allah’ýn kullarýna iyilik etmelidir.
Bunu, kurtuluþ için vesile bilmelidir.

Bütün haramlardan da kaçýnmak pek evladýr,
Bu dinde en kýymetli, en üstün þey, takvadýr.)