Hace Behaeddin-i Buhari hazretleri,
Dergahta otururken, biri girdi içeri.

Dedi ki: (Ey efendim, bu dergaha, bendeniz,
Geldim ki, edineyim buradan ben de feyiz.)

Behaeddin Buhari, ona dönüp hemence,
Merhamet nazarýyle bir nazar eyleyince,

Acayip haller oldu, o kimsenin kalbinde.
Ve manevi kalb gözü açýldý akabinde.

Yýllarca çalýþarak ele geçen bu devlet,
Onun bir nazariyle, hasýl oldu nihayet.

Baþka bir talebe de, diyor ki: Bir zaman da,
Bir bostan ekmiþ idim, ben Kasr-ý arifanda.

Tam sulama zamaný gelmiþ idi, velakin,
Nehirde, bir damla su yok idi o an için.

Teþrif etti üstadým, bostana o günlerde.
Buyurdu ki: (Sulama vakti geldi herhalde.)

Arz ettim ki: (Efendim, tam zamanýdýr, evet.
Lakin hiç su akmýyor, iyi deðil vaziyet.)

Buyurdu: (Sen bostanýn, su yolunu gidip aç.
Allah sana su verir, ne kadarsa ihtiyaç.)

Üstadýmýn emrine, (Baþ üstüne) diyerek,
Su yollarýný açýp, bekledim sabaha dek.

Tam fecir söktüðünde, su sesi geldi bana.
Sonra bir þarýltýyla, akýp girdi bostana.

Çok sevinip, suladým bostanýmý tamamen.
Sonra da, üstadýmýn yanýna vardým hemen.

Bana buyurdular ki: (Su verdin mi bostana?)
Dedim: (Evet efendim, hamd olsun Yaradana.

Lakin anlayamadým efendim bir hususu.
O da þu ki, acaba nereden geldi bu su?

Çünkü suyun geldiði ýrmaða gittim gece.
Gördüm ki, kupkuruydu, su yok idi zerrece.)

Buyurdu ki: (Allah’ýn ihsanýdýr bu sana.
Lakin bu gördüðünü, anlatma baþkasýna.)

Bir baþka talebe de, anlatýr ki þöylece:
Bize teþrif eyledi üstadýmýz bir gece.

Bir çok talebesi de, yanýnda vardý onun.
Evde de yiyecekten, yalnýz vardý biraz un.

Huzurlarýna varýp, arz ettim bunu önce.
O, bir nazar eyledi o az una hemence.

Buyurdu: (Hak teâlâ, bereket versin una.
Lakin gizle bu sýrrý, söyleme ona buna.)

Peki deyip, korkmadan kullandým unu her gün.
Gerçekten geldi una, bir bereket ve yümün.

Misafir kaldýlar da, iki ay evimizde,
Yine hiç azalmadan, kaldý un elimizde.

Bir gün ifþa eyledim esrarýný ben bunun.
Bereketi kesilip, çabucak tükendi un.