Ali bin ebi Talip, ordu ile bir sefer,
Bir gazaya gitti ve fetih oldu müyesser.

Ve ganimet olarak, kavuþtu çok altýna.
Bir çuval altýn ile, geldi Resul katýna.

Dedi: (Ya Resulallah, yardým etti Rabbimiz.
Zaferle döndük geri, iþte ganimetimiz.)

Daðýttý gazilere, tek tek avuçlayarak.
Velakin kendisine, (üç altýn) verdi ancak.

Onlara nisbet ile, kendisine, daha az,
Altýn verilmesini, merak etti o biraz.

Düþündü ki: Resulün her iþi hikmetlidir.
Muhakkak ki bunda da bir hikmet var, kim bilir?

O gece rüyasýnda, Arasat meydanýný,
Gördü ki, herkes verir malýnýn hesabýný.

Sýra ona gelince, dediler ki: (Ya Ali!
Sen de, þu üç altýnýn hesabýný ver haydi.)

Üç altýnýn hesabý, ona sorulduðunda,
Terledi, ateþ bastý vücudunu bir anda.

O kadar sýkýldý ki hesabýn korkusundan,
Tere gark olmuþ halde, uyandý uykusundan.

Yataðýndan doðrulup, uyuyamadý daha.
Sabahleyin erkenden, geldi Resulullaha.

Peygamber efendimiz, kendisini görünce,
Hem tebessüm ederek, buyurdu ki hemence:

(Ya Ali, üç altýnýn hesabýnýn altýndan,
Kalkmak için, sýkýlýp, fýrladýn yataðýndan.

Sayýsý daha fazla olsaydý altýnlarýn,
Kalkabilecek miydin altýndan sen onlarýn?)

Allah’ýn Resulünden, bunlarý iþitince,
Bu iþin hikmetine vakýf oldu iyice.

Yine Resulullahýn, ciðerparesi olan,
Fatýma hazretleri, ayrýlýnca dünyadan,

Hazret-i Ali ile oðullarý elinde,
O gece defnedilip, geri gelindiðinde,

Ali bin ebi Talip, üzülüp çok aðladý.
Beyitler söyleyerek, yüreðini daðladý.

Ertesi sabahleyin, gidip o kabirlere,
Seslendi: (Ey mevtalar, haberim var sizlere.

Tamamen vârislere taksim oldu malýnýz.
Hatta baþkalarýyla evlendi hanýmýnýz.

Tanýmadýklarýnýz, göçtüler evinize.
Gayriler sahip oldu, mal-ü emvalinize.

Bizden, size haberler bunlardýr ey mevtalar!
Sizden dahi bizlere, ne gibi haberler var?)

O anda bir ses duydu, diyordu ki: (Ya Ali!
Bize, dünya malýnýn oldu büyük vebali.

Allah için verdiysek, hep çýktý karþýmýza.
Kullandýðýmýz ise, kâr kaldý yanýmýza.)