Talha ibni Abdullah, bize þöyle nakleder:
Bir hadis-i þerifte, buyurdu ki o Server:

(Nasýl her Peygamberin, bir arkadaþý vardýr.
Benim de, Cennetteki arkadaþým Osman’dýr.)

Ve yine Resulullah, sahabe-i kiramdan,
Bazýsýyla, bir yerde bulunurken bir zaman,

Anlatýrdý yakýnda doðacak fitneleri.
O sýrada öteden, yürüyüp geçti biri.

O þahsý göstererek, buyurdu ki: (Bu, o gün,
Yolunda olacaktýr Allah ve Resulünün.)

Onun kim olduðunu, eshab merak ettiler.
Baktýlar ki, Osman bin Affan’mýþ o zat meðer.

Sonra buyurdular ki peþinden bunun hemen:
(Bu þahýs, o fitnede katledilir mazlumen.)

Hazret-i Aiþe de, þöyle rivayet eder:
Bir hadis-i þerifte, buyurdu ki Peygamber:

(Ya Osman, Hak teâlâ, sana, hilafet denen,
Bir gömlek giydirecek, henüz hayâtta iken.

Onu almak isterse eðer ki münafýklar,
Çýkarma sakýn onu, bana gelene kadar.)

Vakta ki, o fitneler çýktý ve daha sonra,
Münafýklar, evini ettiler muhasara.

Bu hadis-i þerifi hatýrlayýp o hemen,
Bilerek çekilmedi, kendisi hilafetten.

Þöyle nakledilir ki onun hakkýnda yine:
Vakta ki iman edip, girdi Ýslam dinine.

Amcasý düþman olup, bu yüzden çok defalar,
Yaptý hiç acýmadan, çok eza ve cefalar.

Öyle çok uðraþtý ki, dininden dönsün diye,
Yaptýðý zulümleri, imkan yok vasfetmeye.

En sonunda usanýp, dedi: (Hayret ya Osman!
Sana, bunca eziyet ettim de nice zaman,

Yine atalarýnýn dinine dönmüyorsun.
Sen nasýl bu cefaya tahammül ediyorsun?)

Dedi ki: (Amcacýðým, bana, þimdiye kadar,
Yaptýðýnýn yüz katý, yapsan da çok cefalar,

Yine dönmeyeceðim bu dinimden ben asla.
Sen boþa zahmet çekip, kendini yorma fazla.

Çünkü ben, doðru olan, hak din üzerindeyim.
Hak yolu býrakýp da, bâtýla döner miyim?)

Çok þaþýrdý amcasý, onun dediklerine.
Ve eziyet etmekten, vazgeçti yeðenine.

Hazret-i Osman dahi, eziyetten kurtulup,
Resul-i müctebanýn, yanýna gitti koþup.

Malýný ve canýný, din-i Ýslam yolunda,
Severek feda etti, Resulullah uðrunda.

Ýslam’a, malý ile, çok hizmetler etmiþtir.
Ve asla o Resulden, hiç yüz çevirmemiþtir.