Sordu eshab-ý kiram, Hüdâ’nýn Habibine:
(Cennette, yýldýrým ve þimþek olur mu?) diye.

Onlarýn sualine, Resulullah o zaman,
Buyurdu: (Evet olur, cennette çünkü Osman,

Bir köþkünden çýkýp da, giderken diðerine,
Þimþek gibi görünür, nuru cennet ehline.)

Þöyle buyurmuþlardýr, yine bir hadisinde:
(Hayâsý fazla olan, Osman’dýr içinizde.)

Hak teâlâ her þeyi, çift yarattý dünyada.
Birlikte yaratýldý, iman ile hayâ da.

Enes bin Malik dahi, yine þöyle buyurur:
(Ýman, hep hayâ ile bir arada bulunur.)

Hayâ, bir sýfatýdýr Allahü teâlânýn.
Sýfatýdýr hem dahi, melek ve insanlarýn.

Yine buyurmuþtur ki o Resul-i mücteba:
Hazret-i Ýsrafil de, bir günde yetmiþ defa,

Yüzünü, kanadýyla örterek hayâsýndan,
Utanýr ve Rabbine arz eder ki her zaman:

(Ya ilahel âlemin, acizim, biliyorum.
Sana layýk secde ve rüku yapamýyorum.)

Allah’tan, Nebiler de çok hayâ eylediler.
(Sana layýk ibadet yapamadýk) dediler.

Allahü teâlânýn sýfatý olan hayâ,
Günahlarý örtmesi, affetmesidir veya.

Kulun günahlarýný, O görür, fakat örter.
Türlü kusurlarýný bilir, fakat affeder.

Nitekim buyurur ki: (Ey kulum, her ne kadar,
Hata kusur iþleyip, olsan da çok günahkâr,

Günahýndan ötürü, edersen hayâ, edep,
Ben de, mahluklarýmdan gizlerim onlarý hep.

Yaptýðýn günahlarý, sen bilirsin, bir de ben.
Gizlerim hem onlarý, kiramen katibinden.)

Öyleyse, günahlarý fazla olan kimseler,
Hak teâlâdan korkup, utanýrlarsa eðer,

Gizler günahlarýný, Allah da o kullarýn.
Mahþerde, hesaplarý kolay olur onlarýn.

Yine hazret-i Osman, bir iyilik, bir ihsan,
Yapsaydý, mahcup olur, utanýrdý Allah’tan.

Rabbimiz, kendisine verdi ki yedi haslet,
Bunlardan birincisi, þehidlik idi elbet.

Sonra zühd, mükâleme, cemal ve cömertliktir.
Altýncýsý pirlik ve en son hayâ etmektir.

Vardýr her sahabide, bunlardan bir tanesi.
Lakin Ýbni Affan’da, toplanmýþtýr cümlesi.

Allah ve Resulünün, çok sevdiðidir bu zat,
Sekseniki yaþýnda, eyledi Hakka vuslat.