Muhammed Baki Billah Hakkýn büyük velisi,
Rýza-i bari idi yegane, tek gayesi.

Giyinmede, yemede, hiçbir þeye özenmez,
Dünyalýk bir nesneye, etmezdi asla heves.

Her gün, ayný yemeði getirseler de yine,
(Baþka yemek getirin!) demezdi o birine.

Hep abdestli olmaya, ederdi sa’y-ü gayret.
Zayýf olduðu halde, yapardý çok ibadet.

Ve eðer bir yorgunluk gelse idi bedenen,
Kalkýp, abdest alýr ve otururdu yeniden.

Sonra, yine yorgunluk gelseydi bedenine,
Abdest alýp, baþlardý tekrar ibadetine.

Ýslam’ýn her emrine, ederdi tam riayet.
Her bir edebe dahi, verirdi ehemmiyet.

Bilhassa dergahýnda, yemek piþirenlerin,
Abdestsiz olmasýna, vermezdi asla izin.

Derdi ki: (Bir edebe, edilmezse riayet,
Kesilir feyiz yolu, insaný basar gaflet.)

Sevdiklerinden biri, dedi ki: (Ey Efendim!
Manevi hallerimde, bir tutulma var benim.

Kalbimde bir karartý hissediyorum, fakat,
Bilmem ki nedir acep iþlediðim kabahat?)

Buyurdu ki: (Bu haller, günahtan hasýl olur.
Bilhassa yemeklerde olabilir bu kusur.)

O dedi ki: (Efendim, yemeklerde fakat biz,
Deðiþiklik yapmadýk, hep ayný yemekteyiz.)

Buyurdu ki: (Kardeþim, düþünün siz bir yine.
Uymakta hata vardýr, dinin bir edebine.)

Eve gelip düþündü, araþtýrdý o zat da.
Bir kusur bulamadý dine mütabaatta.

Sonunda öðrendi ki, birkaç gün önce meðer,
Ocaða, abdestsizken odun konmuþ bir sefer.

Öyle yaratmýþtý ki bu zatý cenâb-ý Hak,
Onu gören, Allah’ý hatýrlardý muhakkak.

Hadiste buyuruldu: (Yürüyen bir meyyiti,
Görmek isteyen varsa, görsün Ebu Bekir’i.)

Baki Billah’ý dahi, görseydi biri eðer,
Bu hadis-i þerifi hatýrlardý her sefer.

Ve yine Resulullah, buyurdu ki bir defa:
(Onlar görüldüðünde, Allah gelir hatýra.)

Ýþte bu zatý dahi, görse idi her kiþi,
Muhakkak hatýrlardý, bu hadis-i þerifi.

Bir gün geçiyordu ki, hindularýn köyünden,
Bazýsýnýn gözleri, takýldý ona birden.

Herbirisi Allah’ý hatýrladýlar derhal.
Birbirlerine dönüp, dediler ki: (Ne bu hal?

Nasýl bir kimsedir ki, þu giden zat ilerden,
Allah’ý hatýrladýk, görünce onu hemen.)

Halbuki þöhretten de, kaçýyordu pek fazla.
Buna sebep olacak yapmazdý bir þey asla.

Bazen dolaþýr idi, çarþý pazar yerinde.
Otururdu bazen de, bir duvarýn dibinde.

Kendisini, o kadar gizlemesine raðmen,
Yine de çekinirdi, insanlar heybetinden.

Öyle titiz idi ki, günahtan kaçýnmakta,
Ondan daha fazlasý, mümkün deðildi hatta.

Talebesine dahi, hep bunu öðütlerdi.
Çok az bir hata görse, derhal ikaz ederdi.