Muhammed Baki Billah, büyük Ýslam âlimi.
Ýlmi ile, Ýslam’a hizmet etti daimi.

Bu zat buyuruyor ki: (Biz, aciz birer kuluz.
Rabbimizin emrine, itaate memuruz.

Zira yaratýldý ki bu insanlar ve cinler,
Yalnýz Hak teâlâya ibadet eylesinler.

Büyükler buyurur ki: (Bir insan ki, namazý,
Kýlmýyorsa, haramdýr dünyada yaþamasý.)

Yani buna üzülmez ve etmezse hiç tasa,
Ölse daha iyidir, böyle yaþamaktansa.

Namaz dinin direði, müminin miracýdýr.
Namaz, hasta kullarýn, tesirli ilacýdýr.

Namazdýr insanlarý gafletten uyandýran.
Hem fenalýk yapamaz, ihlasla namaz kýlan.)

Yine bir gün vaazýnda buyurdu: (Kardeþlerim!
Size, mühim bir þeyi izah etmek isterim.

Her kalbden baþka kalbe, bir yol vardýr manevi.
Bu yolla, birbirine feyiz akar bir nevi.

Ýki mümin, bir yerde eðer karþýlaþsalar,
Kalbleri arasýnda, hemen bir akým baþlar.

Onlarýn ellerinde deðildir bu hareket.
Haberleri olmadan kurulur münasebet.

Manen yüksek olanýn kalbinde olan nurlar,
Aþaðýda olanýn kalbine doðru akar.

Cemaatle namazýn, þudur ki bir faydasý,
Mümkün olmaz, herkesin, her an agah olmasý.

Bazýsýnýn Allah’tan gafil olduklarý an,
Bulunur cemaatte mutlaka agah olan.

Birisi gafil iken, agahtýr bir diðeri.
Uzak bir ihtimaldir gafil olsun her biri.

Böylece cemaatte, kesintisiz olarak,
Bir huzur ve agahlýk devam eder muhakkak.

Böyle olan namaz da, olur daha müstecap.
Cemaat, daha fazla alýr ecir ve sevap.)