Resul-i müctebanýn torununun torunu.
Feyiz kaynaðý bildi cümle veliler onu.

Altýyüz yetmiþaltý yýlýnda doðan bu zat,
Ellialtý yaþýnda eyledi Hakka vuslat.

Vakýf olduðu için ilimlerin hepsine,
(Bakýr), yani çok üstün denildi kendisine.

Hazret-i Ömer ile hazret-i Ebu Bekri,
Çok sevip, methederdi sýk sýk bu büyükleri.

Bir gün hadis okuyup, dedi ki sonra hemen:
(Ebu Bekri Sýddýk’týr bunu bize nakleden.)

Dinleyenlerden biri, itiraz eyleyerek,
Dedi: (Onun ravisi, baþkasý olsa gerek.)

(Söylediðim gibidir) dedi ise de Ýmam,
O kimse, itiraza eyledi yine devam.

Bu kere toparlanýp, oturdu kürsüsüne,
Ellerini, edeple koydu dizi üstüne.

Dedi ki: (Ya hazret-i Ebu Bekr efendimiz!
Bu hadisin ravisi, sizler deðil misiniz?)

O an, bir ses geldi ki: (Öyledir ya Muhammed!
Söylediðin hadisin ravisi benim elbet.)

Orada olanlarýn, hepsi duydu bu sesi.
Ýtiraz edenin de, kalmadý bir þüphesi.

Bir gün de, Medine’de, bir grupla o yine,
Otururken, bir ara baþýný eðdi öne.

Bir müddet öyle durdu tefekküre dalarak.
Sonra, þöyle buyurdu baþýný kaldýrarak:

(Bundan bir sene sonra, Medine’ye, bir kimse,
Dörtbin askerle gelip, zulmederek herkese,

Üç günde, ahalinin öldürecek çoðunu.
O zaman ömrü olan, görecek elbet bunu.)

Tam bir sene sonunda, geldi Nafi bin Ezrak,
Öldürdü çok kimseyi, hem de zulüm yaparak.

O, inananlar ile, hep Medine þehrinden,
Çýkarak, kurtuldular o zalimin þerrinden.

Ýmam-ý a’zama da, bir gün Muhammed Bakýr,
Bakarak, kendisine þöyle buyurmuþlardýr:

(Dinimizi bozanlar çoðaldýðý bir zaman,
Sen canlandýracaksýn bu dini o zaaftan.

Yolu þaþýranlara, sen olursun sýðýnak.
Ve o gün, korkanlarý sen kurtarýrsýn ancak.)

Sahabe-i kiramdan, Cabir bin Abdullah’a,
Gittiðinde, gözleri görmezdi onun daha.

Selamýný alarak, sual etti: (Sen kimsin?)
O dedi ki: (Muhammed bin Ali bin Hüseyin.)

(Ey Resulün torunu, yanýma gel!) diyerek,
Onunla, muhabbetle müsafeha ederek,

Dedi ki: (Resulullah, bana buyurdular ki,
Benim oðullarýmdan biri ile vakta ki,

Görüþünceye kadar, sen olursun hayatta.
Muhammed bin Ali bin Hüseyin’dir o zat da.

Verecek Hak teâlâ ona nur ve hidayet.
Sen onu gördüðünde, benden ona selam et.)

Ona ulaþtýrarak selamýný Resulün,
Fazla zaman geçmeden, vefat etti ayný gün.