Veliyyullah Dehlevi, âlim ve veli bir zat.
Vaaz ve derslerinde, ederdi çok nasihat.

Bu zata sordular ki bir zaman þu suali:
(Ýnsan kabre girince, nasýl olur ahvali?)

Buyurdu: (Kardeþlerim, bir kimse etse vefat,
Baþlar o kimse için deðiþik, baþka hayat.

Defin bitip, cemaat daðýlýrken yanýndan,
O, ayak seslerini iþitir mezarýndan.

O mevta yalnýz kalýr artýk o mezarýnda.
Amellerinden baþka kimse olmaz yanýnda.

Ýnsanlar ayrýlýnca, seslenir ona mezar.
Der ki: (Ey Ademoðlu, kýldýn mý bende karar?

Bilir miydin buranýn nasýl yer olduðunu?
Yoksa hissetmedin mi öðrenmek lüzumunu?

Görürsün ki burasý, hem dardýr, hem karanlýk.
Bulunmaz hem bu yerde ne yatak, ne de yastýk.

Dün, üstümde gezerdin, pek gururlu olarak.
Kabir nasýl bir yerdir, etmedin mi hiç merak?

Benim içim doludur, böcek ve akrep ile.
Hazýrlýksýz geldiysen, þimdi her þey nafile.

Üstümde, günahlarý eyledinse irtikap,
Þimdi benim içimde, revadýr sana azap.

Hem de hiç hazýrlýksýz geldinse bu mezara,
Kurtarmaz bu azaptan seni ne mal, ne para.)

Eðer o ölen kiþi salih bir kimse ise,
Gaibten baþka bir ses, cevap verir o sese.

Der ki: (Ne söylüyorsun bu mümine ey kabir!
Bu, öyle bir kimse ki, eyleme onu tahkir.

O, Rabbine inanýp, gece gün etti taat.
Hep Ýslam’a muvafýk dünyada sürdü hayat.

Beþ vakit namazýný kýldý hem de ihlasla.
Özürsüz tek namazý, geçirmedi o asla.

Emr-i maruf yaparak, hizmet etti bu dine.
En ufak bir sýkýntý gösterme bu mümine.)

Bu sesin arkasýndan, geniþler kabri hemen.
Cennet yaygýlarýyla tefriþ olur tamamen.

Daha sonra yanýna, biri gelir pek güzel.
Çok nurlu ve sevimli, her bakýmdan mükemmel.

Der ki: (Sen kimsin acep, ne güzelsin ve þirin.
Bu tenha yerde gelip, beni sevindirirsin.)

O der ki: (Amellerin, salih idi dünyada.
Beni, o amellerden halk etti Hak teâlâ.)

O ameller, dört yandan kuþatýrlar o zatý.
Ondan ýrak ederler, gelecek mazarratý.

Azap melaikesi gelirlerse faraza,
(Namaz) karþý koyarak, eder tam muhafaza.

Sonra, baþka cihetten yaklaþýrlarsa eðer,
(Oruc)u karþý çýkýp, mani olur bu sefer.

Onlar bunu görünce, giderler dönüp derhal.
Ve derler ki: (Ne güzel, mübarek olsun bu hal.)