Ýmanlý altý yiðit, Dokyanus'tan korkmadan,
Hakikati söyleyip, dönmediler imandan.

Dokyanus da anlayýp dinde kuvvetlerini,
Sinirlenip, orada söktü rütbelerini.

Dedi: (Putperestliði kabul etmez iseniz,
Size hayat hakký yok, ölümdür neticeniz.

Lakin henüz gençsiniz, size, üç gün mühlet var.
Ýyice düþünün de, öyle verin bir karar.

Eðer istiyorsanýz ölümden kurtulmayý,
Kabul edeceksiniz bu putlara tapmayý.

Kurtulmak mý, ölmek mi, buna siz karar verin.
Ve son kararýnýzý, gelip bana bildirin.)

Dokyanus bu gençlere üç gün mühlet verince,
Müþavere ettiler toplanýp bunu gece.

Ve karar verdiler ki nihayet onlar þuna:
(Hicret edip çýkalým bu diyarýn dýþýna.)

Her biri, evlerinden azýk için bir miktar,
Para alýp, gizlice ettiler daða firar.

Kaçarken bir çobana rastladýlar o ara.
O dahi iman edip, tâbi oldu onlara.

Altý iken, bu defa yedi kiþi oldular.
Dinlenip, beraberce o yola koyuldular.

Lakin çoban gidince sürüsünün baþýndan,
(Kýtmir) adlý köpeði, koþtu arkalarýndan.

Geri döndürmek için uðraþtýlar ise de,
Mani olamadýlar, koþup geldi yine de.

Onlar istemiyordu gelmesini onun da.
Ve lakin dile geldi o köpek en sonunda.

Dedi: (Benden korkmayýn, gelmeme verin izin.
Zira ben dostunuzum Rabbimizin ve sizin.

Sizlere zarar deðil, fayda gelir hem benden.
Ben bekçilik yaparým, siz orada uyurken.)

O daða yaklaþýnca, çoban dönüp onlara,
Dedi: (Ben biliyorum bu daðda bir maðara.)

Gizlenmek gayesiyle, maðaraya girdiler.
Ve Allah’a yalvarýp, þöyle dua ettiler:

(Ya Rab, bize rýzýk ve maðfiret ver katýndan.
Emniyet ihsan eyle küffârýn zararýndan.)

Büyükleri Yemliha dedi: (Ey arkadaþlar!
Bizler, sýrf Allah için buraya ettik firar.

Din ve imanýmýzý, kâfirlerin þerrinden,
Korumak maksadiyle, hicret ettik þehirden.

Þimdi biz, mesken edip bu tenha maðarayý,
Taat yapýp analým Allahü teâlâyý.)

Lakin hepsi yorgundu, bir miktar uzandýlar.
Ve Hakk'ýn takdiriyle, hep uyuya kaldýlar.

Dokyanus, üç gün sonra sual etti gençleri.
Dediler ki: (Habersiz terk ettiler bu þehri.)

Hemen babalarýný çaðýrýp etti tehdit.
Dedi: (Bulun onlarý, geçmeden fazla vakit!)

Dediler: (Onlar bizden, biraz para aldýlar.
Sonra, þu daða doðru gizlice yollandýlar.)

O zalim, gelip buldu o dað maðarasýný.
Ve muhkem bir þekilde kapattýrdý aðzýný.

Maksadý þu idi ki, hiç çýkamasýnlar da,
Neticede açlýktan ölsünler hep orada.

Lakin bilmiyordu ki þu gerçeði o ahmak,
Onlarý, her zarardan korurdu cenâb-ý Hak.