Ne zaman ki Ýkrime, Resule etti iman,
Olmuþtu çok samimi, pek halis bir Müslüman.

Artýk o, Ýslam için düþtü büyük gayrete.
Ömrü hep, hizmet ile geçti Ýslamiyet’e.

Sahabe-i kiramdan Huzeyfe hazretleri,
Ýkrime’yle ilgili, anlatýr þu haberi:

Yermük harbi, çok sýcak bir günde yapýlmýþtý.
Ýnsan kaný, vadide, bir sel olup akmýþtý.

Ok, kýlýç ve mýzrakla yaralanan gaziler,
Sýcak kumlar üstüne düþerdi birer birer.

Bir taraftan kan kaybý ve bir yandan hararet,
Yaralýlar, tek be tek ölüyordu nihayet.

Ben dahi yaralýydým, güç bela kalktým yerden.
Zira benim yaralar, azdý diðerlerinden.

Mataramýn içinde su vardý birkaç yudum.
Onu, amcaoðluna içirmek istiyordum.

Dolaþtým, yerde yatan yaralýlar içinde,
Gördüm, o da yatýyor bir kan seli içinde.

En son nefeslerini alýyordu o zaman.
Dudaklarý, adeta kavrulmuþtu sýcaktan.

Suyu görüp sevindi, gayret etti içmeye.
Lakin henüz içmeden, ses duydu (Su! Su!) diye.

Hazret-i Ýkrime'ydi (Su!) diye feryat eden.
Diyordu: (Allah için yok mu biraz su veren?)

O, bu sesi duyunca, istemedi içmeyi.
Zira tercih etmiþti kendine Ýkrime’yi.

Konuþmaya mecali yok iken bu gazi er,
Ýþaretle dedi ki: (Suyu götür ona ver!)

Þehidler arasýndan koþarak vardým ona.
Suyu alýp, iþtahla götürürken aðzýna,

Sesi geldi o ara Eshabdan bir kiþinin.
Diyordu: (Bir yudum su, Allah rýzasý için!)

Bu feryadý duyunca, içmedi suyu o da.
Ýþaretle dedi ki: (Suyu götür ver ona!)

Þehidler arasýndan koþa koþa yine ben,
Seyirtip, son anýnda yetiþtim ona hemen.

Ve lakin geç kalmýþým, zira ben geldiðimde,
Þehadeti söyleyip þehid oldu o demde.

Bu defa düþündüm ki: Döneyim Ýkrime’ye.
Bu içemediyse de, o içsin bari diye.

Þehidler arasýndan, koþarak vardým heman.
Tekrardan Ýkrime’nin yanýna vardýðým an,

Gördüm ki, mateessüf þehid olmuþ o dahi.
Dedim: Amcam oðluna vereyim suyu bari.

Bir ümitle koþarak þehidlerin içinden,
Arayýp, kendisini bir yerde buldum hemen.

Lakin o da þehadet þerbetini içmiþti.
Ve maalesef üçü de suyu içememiþti.