Ne zaman ki halife oldu Ömer bin Hattab,
Maaþ tayin ettiler bir miktar ona eshab.

Ama, yine düþerdi maddi sýkýntýlara.
Sahabe, çare için toplandýlar bir ara.

Dediler: (Arz etsek de bu durumu Ömer'e,
Maaþýný, bir miktar arttýrsak hale göre.)

Ali bin Ebi Talip, bir de Zübeyr bin Avvam,
Söylemeye giderken Halifeye bunu tam,

Gördü hazret-i Osman bu iki sahabiyi.
Dedi: (Bilmez misiniz acaba siz Ömer'i?

Zannetmem ki yanaþsýn, iþbu teklifinize.
Belki de celallenip, kýzacaktýr o size.

Ama, kýzý Hafsa'ya söyletirseniz eðer,
Onun hatýrý için, inþallah kabul eder.)

Onun bu ikazýný, onlar da makul görüp,
Hafsa’nýn hanesine gittiler yoldan dönüp.

Girip izah ettiler Hafsa’ya önce bunu.
Dediler: (Sakýn deme hiç bizden duyduðunu.)

Kýzý hazret-i Hafsa, gelerek pederine,
Arz etti çekinerek, bunu kendilerine.

Lakin hazret-i Ömer celallendi çok buna.
Buyurdu ki: (Ey kýzým, kim dedi bunu sana?)

Dedi ki: (Babacýðým, almadan cevabýný,
Söylemeye korkarým o zatlarýn adýný.)

Duydu hazret-i Ömer bunu kerimesinden.
Üzülüp, þu suali yöneltti ona hemen:

(Ey kýzým, söyle bana adý için Allah'ýn,
Kaç tane elbisesi vardý Resulullahýn?)

Dedi ki: (Babacýðým, biliyorum iyice.
Ýki kat elbisesi mevcut idi sadece.

Onlarla karþýlardý yabancý elçileri.
Ve onlarla okurdu, Cumada hutbeleri.

Buyurdu ki: (Ey kýzým, doðrusunu söyledin.
En kýymetli yemeði ne idi o Serverin?)

Dedi: (Umumiyetle yerdik arpa ekmeði.
Onu ikram ederdik baþkalarýna dahi.)

Sordu yine: (Ey kýzým, Allah'ýn Resulünün,
En geniþ ve en rahat yaygýsý neydi o gün?)

Dedi: (Kaba kumaþtan vardý ki bir sergimiz,
Yazýn dört kat edince, olurdu minderimiz.

Kýþýn da, yarýsýný yayardýk altýmýza.
Diðer yarýsýný da, çekerdik sýrtýmýza.)

Buyurdu ki: (Ey kýzým, onlara git de söyle.
Seni göndermesinler bir daha bana böyle.

Dünyada yaþayýþý böyleyken Peygamberin,
Yakýþýr mý, hayatý baþka olsun Ömer'in?

Ey kýzým, Peygambere uymazsa baban eðer,
Yarýn Onun yüzüne nasýl bakar bu Ömer?)