Uhud’da Übey adlý bir müþrik var idi ki,
Atýný, o Servere doðru sürdü bu þaki,

Dedi ki: (O Peygamber olduðunu söyleyen,
Kim ise, çarpýþmaya karþýma çýksýn hemen!)

Müþrikin bu sözünü duydu eshab-ý kiram.
Birisi, ona doðru yürüyor idi ki tam,

Müsaade etmeyerek o Server buna fakat,
Kâfirin karþýsýna, kendisi çýktý bizzat.

O an Übey alçaðý, atýný mahmuzlayýp,
Resulün üzerine yürüdü nara atýp.

Dedi ki: (Ya Muhammed, sen kurtulursan eðer,
Bana nasib olmasýn sað kurtulmak bu sefer.)

Baþtan ayaða kadar, bürünmüþtü zýrhlara.
Resulullaha doðru hücum etti o ara.

Peygamber efendimiz, mýzraðýný alarak,
Müþriki niþan alýp, attý ani olarak.

Mýzrak uçup, kâfirin tam boynuna saplandý.
Sýðýr gibi böðürüp, atýndan yuvarlandý.

Kaburga kemikleri kýrýldý bu sebepten.
Müþrikler onu alýp, götürdüler o yerden.

Yolda, (Muhammed beni öldürdü!) diye diye,
Can verip, yuvarlandý azab-ý ebediye.

Peygamber efendimiz, eshabiyle o saat,
Uhud kayalýðýna çýkmayý etti murad.

Lakin çýkamadýlar, zira çok yorulmuþtu.
Vücuduna, yetmiþten çok kýlýç vurulmuþtu.

Hatib Ýbni Beltea, Allah’ýn Resulünü,
Yaralý halde görüp, çok üzüldü o günü.

Dedi: (Ya Resulallah, fedadýr caným sana.
Kim yaptý sana bunu, haber ver lütfen bana.)

O Server buyurdu ki: (Utbe bin ebi Vakkas,
Taþ ile bana vurup, diþimi kýrdý esas.)

Nereye gittiðini sual etti Resulden.
O Server, iþaretle gösterdi onu hemen.

Hatib ibni Beltea, (Peki) deyip bu defa,
Kýlýcýný sýyýrýp, koþturdu o tarafa.

Ve araya araya Utbe’yi buldu o an.
Bir kýlýçla, baþýný ayýrdý vücudundan.

Sonra kesik baþýný alarak geldi yine,
Koydu Resulullahýn ayaklarý dibine.

Dedi: (Ya Resulallah, bu, baþýdýr Utbe’nin.
Cezasý, iþte budur size eza edenin.)

Peygamber efendimiz, buna çok sevindiler.
Ve (Allah razý olsun) diye dua ettiler.

Müþrikler, sahabe-i kiramýn karþýsýnda,
Yine yenilmiþlerdi bu Uhud savaþýnda.

Yetmiþ ölü vererek, meydaný terk ettiler.
Yine Mekke’ye doðru, kaçýp geri gittiler.