Haným sahabilerden, biri Ümmü Süleym’dir.
Bu, Enes bin Malik’in muhterem annesidir.

Kocasý, duydu bunun imana geldiði gün,
Dedi: (Sen, dininden mi çýkýyorsun ey hatun?)

Cevabýnda dedi ki: (Ey Malik, beni dinle.
Çýkmak deðil, bilakis yeni girdim ben dine.

Hatta iman etmeni isterim senin dahi.
Yoksa evliliðimiz sona erer vallahi.)

Çok geçmeden, kocasý öldürüldü aniden.
Dul kaldý böylelikle Ümmü Süleym Malik’ten.

Bu sefer Ebu Talha, bir haber göndererek,
Dedi ki: (Ýstiyorum senin ile evlenmek.)

Kabile reisiydi, çok zengin idi, fakat,
Ýslam ile müþerref olmamýþtý o saat.

Ümmü Süleym dedi ki: (Evvela gel imana.
Evlenme teklifini ondan sonra yap bana.)

Ebu Talha düþünüp, hemen oldu Müslüman.
Ümmü Süleym, teklifi kabul etti o zaman.

Resulullah, hicrette, Medine’ye gelince,
Herkes bir þey getirdi güçleri yettiðince.

Ve lakin Ümmü Süleym, o zaman fakirdi pek.
Yoktu bir þey evinde Ona ikram edecek.

Yalnýz bir oðlu vardý, küçüktü yaþý daha.
Tutup onun elinden, geldi Resulullaha.

Dedi: (Ya Resulallah, oðlumdur Enes benim.
Terbiyeli ve zeki bir çocuktur efendim.

Bunu, kabul edersen, ben zat-ý alinize,
Vermek istiyorum ki, baksýn hizmetinize.)

Ýþte Enes bin Malik, on sene müddetle tam,
Allah’ýn Resulüne hizmet etti berdevam.

Ümmü Süleym, çok harbe iþtirak eyleyerek,
Dövüþtü icabýnda kýlýcýný çekerek.

Uhud’a, oðlu Enes ve Ebu Talha ile,
Gelip, çok hizmet etti Eshaba var gücüyle.

Hayber gazasýnda ve hem Mekke’nin fethinde,
Bilfiil cenk ederek, bulundu herbirinde.

Huneyn gazasýna da iþtirak eylemiþti.
Bu harpte, en ön safta, er gibi cenk etmiþti.

Kalbi, Resulullaha hizmetle çarpýyordu.
Elinde hançer ile, düþmaný bekliyordu.

Kocasý Ebu Talha onun bu hançerini,
Görüp, Resulullaha arz etti bu halini.

Allah’ýn Sevgilisi, ona doðru bakarak,
Sordu: (Ya Ümmü Süleym, o hançer ne olacak?)

Dedi: (Ya Resulallah, müþrikler sana eðer,
Hücum ederler ise, iþe yarar bu hançer.

Ýþte bu günler için saklardým bu hançeri.
Bununla öldürürüm. sana kastedenleri.)