Hazret-i Büreyde’den, edilir ki rivayet:
O Server, bir gazadan, zaferle etti avdet.

Vakta ki Medine’ye, sað salim döndüðünde,
Bir siyahi cariye, gelip durdu önünde.

Dedi: (Ya Resulallah, adamýþ idim ki ben,
Eðer sen, bu gazadan döner isen salimen,

Avdet eylediðinde, huzuruna geleyim.
Eðer izin verirsen, tef çalýp söyliyeyim.)

O Server, cariyenin bu arzusunu duydu,
(Eðer adadýysan çal, yoksa çalma!) buyurdu.

(Adamýþtým) diyerek cariye o Servere,
Baþladý huzurunda, tef çalýp söylemeye.

Az sonra Ebu Bekrin, fark etti geldiðini.
Buna raðmen susmayýp, çaldý yine tefini.

Biraz sonra oraya, Osman ibni Affan da,
Geldi, fakat cariye susmadý o zaman da.

Bir müddet geçince de, geldi hazret-i Ali.
Yine de cariyenin, deðiþmedi o hali.

Lakin hazret-i Ömer gelir gelmez o yere,
Cariye, tef çalmayý býraktý birdenbire.

Tefinin üzerine, oturdu hiç çalmadan.
Peygamber efendimiz, buyurdu ki o zaman:

(Ya Ömer, bil ki þeytan, senden korkar bir nice.
Cariye, tef çalmayý býraktý sen gelince.)

Sa’d bin ebi Vakkas, nakleder yine bir gün:
Hazýr bulunuyorduk, huzurunda Resulün.

Henüz örtünme emri gelmemiþ olduðundan,
Yanýnda, kadýnlar da olurdu bazý zaman.

Ona, Ýslamiyet’ten sual soruyorlardý.
Yanýnda, yüksek sesle konuþup dururlardý.

O an hazret-i Ömer, kapýya geldi birden,
Ve müsaade istedi, girmek için Resulden.

Ömer ibnil Hattab’ýn sesini iþitince,
Kadýnlar, o odayý terk ettiler hemence.

Biraz sonra odaya, girdi hazret-i Ömer.
Tebessüm ediyordu, o sýrada Peygamber.

Buyurdu ki: (Ya Ömer, þimdi kadýnlar vardý.
Bana, Ýslamiyet’ten sual soruyorlardý.

Lakin senin sesini iþitince aniden,
Perdenin arkasýna kaçtýlar hepsi hemen.)

Yine hazret-i Sýddýk, az kala vefatýna,
Osman ibni Affan’ý, davet etti yanýna.

Buyurdu ki: (Ya Osman, yazdým ki bir vasýyet.
Ben ölünce, sen bunu, eshaba þöyle arz et:

Ben, Ömer bin Hattab’ý, halife seçtim bizzat.
Benden sonra hepiniz, ona edin itaat.)

Cümle eshab-ý kiram, bunu kabul ettiler.
Onu halife seçip, itaat eylediler.