O hazret-i Hafsa ki, hem hazret-i Ömer’in,
Kýzý olup, eþiydi hem dahi o Serverin.

Ýlk zevci Huneys’di ki, o, Uhud savaþýnda,
Þehid olup, Hafsa da, dul kaldý genç yaþýnda.

Bu kýzýný, hazret-i Osman’la, Ebu Bekre,
Teklif etti ise de kendisi birer kere,

(Düþüneyim) þeklinde, vermiþlerdi bir cevap.
Üzgündü bu sebepten, buna Ömer bin Hattab.

O günlerde o Server, bir yere teþrif edip,
Sordu Ýbni Hattab’a, bu halini fark edip.

Buyurdu ki: (Ya Ömer, acaba ne ki sebep,
Seni ben, bu günlerde üzgün görüyorum hep.)

Hazret-i Ömer ise, bu suale cevaben,
Þöylece arz eyledi Resulullaha hemen:

Dedi: (Kýzým Hafsa’yý, Ebu Bekr ve Osman’a,
Söyledim, almadýlar, bu hüzün verir bana.)

O Server, üçünü de pek fazla seviyordu.
Onlar sevinsin diye, hemen þöyle buyurdu:

(Ya Ömer, kerimeni, ben onlarýn yerine,
Ýster misin vereyim, daha iyi birine?)

Hayrete düþürmüþtü, bu, Hazret-i Ömer’i.
Zira yoktu eshabdan, onlardan iyi biri.

Bir hikmet olduðunu, anladý bu sözünden.
Dedi: (Ya Resulallah, isterim, verin hemen.)

Allah’ýn Sevgilisi, buyurdu ki: (Ya Ömer!
Onlar almadý ise, sen kýzýný bana ver.)

Hafsa, zevce olunca, Allah’ýn Habibine,
Üçü, daha sevgili oldular birbirine.

Yine anlatýlýr ki: Bir müþrikin, bir zaman,
Az alacaðý vardý Resul-i kibriyadan.

Ve lakin vadesine, var iken henüz üç gün,
Geldi istemek için yanýna o Resulün.

Birkaç Eshabý ile, bir yerde otururken,
Mübarek yakasýna yapýþýp çekti birden.

Ve (Ey Abdülmuttalip oðullarý, acep siz,
Borcunuzu vaktinde, niçin ödemezsiniz?)

Diyerek, hakarette bulundu kendisine.
Sükutu tercih etti Peygamberimiz yine.

Lakin hazret-i Ömer, fazla dayanamadý.
Aðýr ve sert þekilde, kâfiri azarladý.

Fakat bu hareketi, o Sevgili Peygamber,
Hiç uygun görmeyerek, buyurdu ki: (Ya Ömer!

Öyle yapacaðýna, deseydin ki bana sen:
Borcunu ödemede, az daha davran erken.

Onu da, þu þekilde edebilirdin ikaz:
Alacaðý isterken, insanca davran biraz.

Evet, benim þu kadar borcum var kendisine.
Lakin henüz üç gün var, vadenin bitmesine.)