Peygamber efendimiz, sahabe-i güzine,
Buyurdu ki: (Bu gece, bir rüya gördüm yine.

Bir kuyunun baþýnda idim ki o rüyada,
Küçük bir kova ile, su çekerdim orada.

Benden sonra kovayý, Ebu Bekir aldý ilk.
Onun su çekmesinde, var idi bir zaiflik.

Ondan sonra o kova, büyüdü, geniþledi.
Ömer bin Hattab alýp, onunla çok su çekti.)

Bu hadis-i þerifin þerhinde, çok âlimler,
Resulün rüyasýný, þöyle tabir ettiler:

Hazret-i Ebu Bekrin, halifelik müddeti,
Ýki sene olmakla, çok yer fethedilmedi.

(Onun su çekmesinde, zayýflýk vardý biraz.)
Diye buyurmasýnýn, manasý budur esas.

Ömer ibnil Hattab’ýn, daha çok su çekmesi,
Uzun olduðundandýr halifelik süresi.

Hazret-i Ebu Bekir devrinde, her ne kadar,
Alýnamadýysa da çok yerler ve topraklar,

Lakin o, hiç kimsenin çekemeyeceði bir,
Büyük mesuliyet ve yük altýna girmiþtir.)

Yine buyuruyor ki, hadiste Resulullah:
(Doðru sözü, Ömer’in diline koydu Allah.)

Hazret-i Ali dahi, rivayet eder ki hem:
Þöyle buyurmuþlardýr, hadiste Fahr-i âlem:

(Biz biliriz Ömer’in, hak sözlü olduðunu,
Kalblerin, o sözlerle, sükunet bulduðunu.)

Cabir bin Abdullah da, anlatýr ki bir kere:
Bir gün hazret-i Ömer, hazret-i Ebu Bekre,

Þöyle hitab etti ki: (Ey Ebu Bekr, bilesin.
Resulullahtan sonra, halkýn iyisi sensin.)

O dahi, cevabýnda buyurdu ki: (Ya Ömer!
Ben de Resulullahtan duymuþtum ki bir sefer:

(Ömer ibnil Hattab’tan, daha iyi ve üstün,
Bir kimse üzerine, doðmamýþtýr henüz gün.)

Ukbe bin Amir dahi, þöyle rivayet eder:
Ben de Resulullahtan, þöyle duydum bir sefer:

(Benden sonra Peygamber gelmiþ olsaydý þayet,
Ömer ibnil Hattab’a, verilirdi bu devlet.)

Aiþe-i Sýddýka buyuruyor ki hem de:
Bir gün, Resulullahla oturuyorduk evde.

Habeþler oynuyor ve seyrediyor idi halk.
O Server buyurdu ki: (Ya Aiþe, sen de bak!)

Çenemi, o Resulün, dayayýp omuzuna,
Baktým habeþilerin bir müddet oyununa.

O sýrada, hazret-i Ömer geldi aniden,
Halk, seyiri býrakýp, daðýldýlar hep birden.

Resulullah buyurdu: (Görürüm ki aþikâr,
Ýns ve cin þeytanlarý, Ömer’den kaçýyorlar.)