Þöyle nakledilir ki Cabir bin Abdullah'tan:
Eshab sual ettiler, bir gün Resulullahtan.

Dediler ki: (Ali'nin, dünyaya gelmesiyle,
Ýlgili bir malumat verir misiniz bize?)

Buyurdu: Hak teâlâ, dünyayý yaratmadan,
Ali'yle ikimizi, yarattý ayný nurdan.

Allah’ýn huzurunda, onu tesbih ederdik.
Bir sulb'den bir rahim'e, birlikte nakledildik.

Ben, Abdülmuttalip'ten, Abdullah’ýn sulbüne,
O da, Ebu Talib’in sulbüne geçti yine.

Abdullah'ýn sulbünden, Âmine’ye geçtim ben,
Ali de, Fatýma’ya geçti Ebu Talip'ten.

O gece, tam bin kiþi, hepsi rüyalarýnda,
(Bu doðan kimdir?) diye, iþittiler bir nida.

Buna cevap olarak, þöyle ses iþitildi:
(Ali bin ebi Talip, dünyaya teþrif etti.)

Zelzele oldu o gün Mekke'de birdenbire.
Putlar, yüzü üzeri devrildiler hep yere.

Mekke halký, bu halden endiþe eylediler.
(Bu gece, fevkalade hadise var) dediler.

O esnada, þöyle bir nida geldi gaibten.
Diyordu ki: (Bu gece, müþrikleri kahreden,

Habibullahýn mührü, abidlerin ziyneti,
Kendisinde toplayan, ilim ile hikmeti,

Cehil karanlýðýna, ziya ve ýþýk salan,
Ali bin ebi Talip, dünyaya geldi þu an.)

Yine Peygamberimiz, Mekke'yi fethedince,
Beytullahýn içinde, putlar vardý bir nice.

Resulün emri ile, bir bir kýrýp attýlar.
Lakin bir tanesini, yerinde býraktýlar.

Zira o, büyük olup, hem taþtan yapýlmýþtý.
Zincir ve çivilerle, tavana çakýlmýþtý.

Peygamber efendimiz, bizzat girdi Kâbe'ye.
Hazret-i Ali'yi de, çaðýrdý içeriye.

Buyurdu ki: (Ya Ali, omuzuma basarak,
O putu deviriver, baðlarýný açarak.)

Dedi: (Ya Resulallah, fedadýr caným sana.
Nasýl basabilirim, ben senin omuzuna?

Ýþte benim vücudum, her zaman emrindedir.
Siz benim omuzuma bassanýz, yerindedir.)

Buyurdu ki: (Ya Ali, bendeki Nübüvvetin,
Sýkletini çekmeye, takatin yetmez senin.)

Ali bin ebi Talip, Resulün arzusuna,
Uyarak, basýp çýktý mübarek omuzuna.

Bir eliyle o putu, zincir ve çivilerden,
Tamamen ayýrarak, acele indi hemen.

Dedi: (Ya Resulallah, çýkýnca ben oraya,
Sandým ki deðdi baþým, sanki Arþ-ý a’laya.)