Þöyle nakledilir ki, Aliyyül Mürteza'dan:
Resulün huzuruna varmýþ idim bir zaman.

Dedim: (Ya Resulallah, neþeli gördüm sizi.
Acaba sevindiren, nedir hazretinizi?)

Buyurdu ki: (Ya Ali, Cebrail, Rabbimizden,
Bana, þöyle bir haber getirdi þimdi hemen.

Dedi: Adn cennetini, yarattý cenâb-ý Hak.
Ve kendi kudretiyle, bir aðaç eyledi halk.

Aðaçtan, yediyüzbin dal budak çýktý o an,
Her dalda, yediyüzbin köþk yarattý yakuttan.

O köþklerin içinde, gözlerin görmediði,
Ve hatta kulaklarýn duyup iþitmediði,

Akýllara gelmeyen yiyecek, içecekler,
Yarattý Hak teâlâ, hem bir nice nimetler.

Ya Ali, bütün bunlar, sana verilecektir.
Ve seni sevenlere, ihsan edilecektir.

Sana düþmanlýk eden, bana eder esasen.
Onlar, þefaatime kavuþamazlar zaten.)

Abdullah bin Abbas da, naklediyor ki: Bir gün,
Kýlmýþtýk ikindiyi, arkasýnda Resulün.

Namazýný bitirip, cemaate döndüler.
Sonra da el kaldýrýp, çok dua eylediler.

Sonra buyurdular ki: (Miracda yükselirken,
Bir kimseyi görmüþtüm, Ali’ye çok benzeyen.

O anda düþündüm ki o kimseyi görünce:
Ali gelip oturmuþ, buraya benden önce.

Lakin Cibril dedi ki: O zat, Ali deðildir.
Ali'nin suretinde halkolmuþ bir melektir.

Göklerdeki melekler, onu, sýk sýk görmeyi,
Ýsteyince, Rabbimiz yarattý bu meleði.

Aliyyül Mürteza’yý, görmeyi isteyenler,
Bu meleðin önüne gelip, selam verirler.

Ýsterseniz yaklaþýp, selam verin siz dahi.
Bakýn, göreceksiniz Ali'yi bizatihi.

Ben de yanýna varýp, kucaklayýnca onu,
Gerçekten aldým ondan, Ali'nin kokusunu.)

Yine o, kýþ gelince, hep yaz elbiseleri,
Yazýn da, kýþlýk libas giyiyordu ekseri.

Hikmeti sorulunca kendisine bir yerde,
Dedi: (Hayber fethinde olduðumuz günlerde,

Peygamber efendimiz, eshabdan beni sordu.
O sýrada benim de, gözlerim aðrýyordu.

Mübarek ellerini, gözüme sürdü benim.
O anda iyileþti çok aðrýyan gözlerim.

Ve dua buyurdu ki benim için o zaman:
(Ya Rabbi koru bunu, soðuk ile sýcaktan.

Resulün bu duasý, anýnda etti tesir.
Artýk bu ikisinden, olmadým müteessir.)