Resulün emri ile, hemence Müslümanlar,
Mekke'den hicret edip, Medine'ye vardýlar.

Mekke'de kaldý yalnýz, o Resulü mücteba.
Hazret-i Ebu Bekir ve Aliyyül Mürteza.

Sonra, fakir ve hasta, ihtiyar biçareler,
Ve bir de, müþriklerin hapsettiði kimseler.

Müþrikler, bu durumda telaþlandýlar gayet.
Dediler: (Muhammed de, hicret edip nihayet,

Medine'de, bir Ýslam devleti kurar ise,
Kuvvetlenip saldýrýr sonra üzerimize.)

Buna bir tedbir için, bir araya geldiler.
Bu hususu görüþüp, istiþare ettiler.

Ýhtiyar kýlýðýna girerek þeytan dahi,
Bu fesat güruhuna, katýldý bizatihi.

O, bu konuþmalara, en sonda olup dahil,
Dedi: (Bu tekliflerin, hiçbiri çare deðil.

Çünkü bu güler yüz ve tatlý dil var ki onda,
Aldýðýmýz her tedbir, bozulur en sonunda.)

Ebu Cehil dedi ki: (Öyle ise biz hemen,
Birer kiþi seçelim, gelin her kabileden.

Bu gece, hanesinin etrafýný sarsýnlar.
Kýlýç vurup, kanýný yerlere akýtsýnlar.)

Þeytan bunu beðenip, mesrur oldu gayetle.
Hemen teþvik eyledi bu fikri hararetle.

Cibril, bunu Resule haber verdi anýnda.
Dedi ki: (Yatmayasýn bu gece yataðýnda.)

Resulullah, hazret-i Ali'ye geldi hemen,
Buyurdu ki: (Ya Ali, hicret edeceðim ben.

Sen yat benim yerime, bu gece yataðýmda.
Hatta ört üzerine, þu benim hýrkamý da.

Hatýrýný kavi tut, endiþe etme zinhar.
Zira sana onlardan, asla gelmez bir zarar.)

Yattý hazret-i Ali, Resulün yataðýna.
Hiç korku ve endiþe, getirmedi aklýna.

Hazret-i Cebrail'le, Mikail'e, o zaman,
Þöyle bir emir geldi, Hak teâlâ katýndan:

(Bu gece, aslanýmýn yanýnda bulununuz!
Onu, düþmanlarýnýn þerrinden koruyunuz.)

Geldi Cibril-i emin, durdu tam baþucunda.
Bekledi Mikail de, gelip ayak ucunda.

Resulün çýkmasýný beklerken gece küffâr,
Biri gelip sordu ki: (Burda ne iþiniz var?)

Dediler: (Muhammed'i bekliyoruz þimdi biz.
Çýkar çýkmaz saldýrýp, hemen öldüreceðiz.)

Dedi: (O, çýkýp gitti bir þeyler okuyarak.
Hatta saçtý o size, bir avuç kum ve toprak.)

Kâfirler bunu duyup, hücum etti anýnda.
Gördüler, Ali yatar Resulün yataðýnda.