Bizzat nakledilir ki, Aliyyül Mürteza'dan:
Çaðýrdý Resul beni, huzuruna bir zaman.

Ve þöyle buyurdu ki: (Ya Ali, bin devene.
Zira kadý olarak gideceksin Yemen'e.)

Dedim: (Ya Resulallah, baþüstüne velakin,
Arz etmek istiyorum bir husus, varsa izin.

Þöyle ki, görmüyorum kendimi buna ehil.
Zira henüz çok gencim, bilgim de kâfi deðil.)

O zaman Resulullah, mübarek elleriyle,
Göðsümü sývazlayýp, buyurdular ki þöyle:

(Ya Rabbi, sen Ali'ye ihsan et ilim, hikmet.
Ve bu vazifesinde, ver ona tam dirayet.)

Sonra da, saadetle buyurdu ki: (Ya Ali!
Haydi git, zira seni bekliyor o ahali.

Velakin sen varmadan, sýnýrýna Yemen'in,
Bir tepe üzerinden geçecek yolun senin.

O zaman nida et ki: Ey aðaçlar ve taþlar!
Allah’ýn Resulünün, size selamlarý var.)

(Baþüstüne!) diyerek, çýktým yola velhasýl.
Resulün buyurduðu tepeye oldum vasýl.

Resulün selamýný, söyleyince o daðda,
Bir anda kopuverdi, bir uðultu, daðdaða.

Ne kadar taþ ve aðaç var ise daðda eðer,
Resulün selamýný, aldýlar hep beraber.

Kâfirler görür görmez, benden bu kerameti,
Derhal iman ederek, buldular hidayeti.

Bir gün de, bir savaþta, ayaðýnýn birine,
Kâfirlerden ok gelip, saplandý kemiðine.

Bir türlü çýkmayýnca, ok kemiðin içinden,
Bazýlarý dedi ki: (Cerrah anlar bu iþten.)

Çaðýrdýlar, geldi ve görür görmez bu hali,
Dedi: (Bayýltmam lazým, önce sizi ya Ali!

Zira çok fazla girmiþ, bu ok kemiðinize.
Bayýltmadan çekersem, çok elem verir size.)

Buyurdu: (Bayýltmana, þu anda lüzum yoktur.
Bir miktar bekleyiniz, þimdi ezan okunur.

Namaza duracaðým zira vakit olunca.
Çekip çýkarýrsýnýz, ben namaza durunca.)

Okundu ezan dahi fazla zaman geçmeden.
O, ayaða kalkarak, namaza durdu hemen.

Cerrah ise, almýþtý zaten talimatýný.
Neþterle yardý hemen, mübarek ayaðýný.

Oku, kemik içinden, çekip çýkardý hemen.
Ve sardý yarasýný, henüz selam vermeden.

Namazýný bitirip, sordu ki o cerraha:
(Ne oldu, yoksa oku çýkarmadýn mý daha?)

Cerrah arz eyledi ki: (Çýkarýldý efendim!)
Buyurdu: (Zerre kadar bir acý hissetmedim.)