Uhud muharebesi kýzýþtýðý zamanda,
Birer aslan kesildi, sahabiler o anda.

Ali bin ebi Talip, bu cenkte de bahusus,
Düþmana, amansýzca yapýyordu taarruz.

O sýrada küffârdan birisi, at üstünde,
Çýkýp meydan okudu müminlere o günde.

Vücudu, zýrhlar ile kaplý idi büsbütün.
Baðýrdý ki: (Karþýma, er isterim ben bugün!)

Halbuki ondan önce, böyle böbürlenerek,
Üç kâfir can vermiþti, birer kýlýç yiyerek.

Resulullah o zaman, Allah’ýn aslanýna,
Buyurdu ki: (Ya Ali, çýk þunun karþýsýna!)

Çýkýp Ali Mürteza, kaldýrdý kýlýcýný,
Ýndirip, kaðýt gibi parçaladý zýrhýný.

Müþrik, cansýz olarak yýkýldý yere hemen.
Akabinde tekbirler, yükseldi sahabeden.

Hazret-i Ali der ki: O gün Uhud harbinde,
Onaltý darbe yiyip, yere düþtüm birinde.

O esnada, nur yüzlü biri tuttu kolumdan.
Kaldýrdý ve dedi ki: (Saldýr, kalma yolundan!)

Allah’ýn Resulüne, arz edince bu hali,
Buyurdu ki: (O kiþi, Cebrail'di ya Ali!)

Yine Uhud harbinde, karýþýnca ortalýk,
O Serverin yanýnda, az kiþi kaldý artýk.

Onlarý da, müþrikler, ablukaya aldýlar.
Sonra da o çemberi, gitgide daralttýlar.

Kâfirlerin gayesi, o gün yine bir tekti,
O da, ne yapýp yapýp, Resulü öldürmekti.

Lakin bu, zor bir iþti, zira eshab-ý kiram,
Resulün etrafýnda, halka olmuþlardý tam.

Ona gelen her türlü hücumlara, her saat,
Siper oluyorlardý, bedenleriyle bizzat.

Buna raðmen müþrikler, fýrsat bulup, bir ara,
Ýyice yaklaþtýlar, Resulü kibriyaya.

Peygamber efendimiz, görür görmez bu hali,
Buyurdu ki: (Þunlara hücum eyle ya Ali!)

Allah aslaný Ali, derhal hücum ederek,
Düþmanýn üzerine, saldýrdý kükreyerek.

Amr ibni Abdullah'ý, öldürdü vurup hemen.
Diðerleri korkarak, kaçýþtýlar o yerden.

Vura vura, kýlýcý, ikiye bölününce,
O Server, zülfikârý verdi ona hemence.

Tekrar hücum olunca Resule müþriklerden,
Buyurdu ki: (Ya Ali, bunlarý def et benden!)

Yine hazret-i Ali, çekerek zülfikârý,
Daðýttý bir hamlede, hücum eden küffârý.

Onu görüp Cebrail, geldi Resul katýna.
Aliyyül Mürteza’yý, eyledi meth-ü sena.