Ali bin ebi Talip, Allah’tan korkusundan,
Hemen her gün, her gece, aðlardý çoðu zaman.

O, her güzel ahlak ve huylarýn sahibiydi.
Hatta güzel ahlakýn, canlý bir timsaliydi.

Çok hadis-i þerifle, edildi meth-ü sena.
Bu da, açýk delildir çok yüksek olmasýna.

Þöyle buyurdular ki, mesela Resulullah:
(Dört kimseyi sevmemi, emretti bana Allah.)

(Bunlar kimlerdir?) diye, sorunca sahabiler,
(Ali de onlardandýr) diye cevap verdiler.

Yine buyurdular ki o Allah’ýn Habibi:
(Ali, parlar cennette, sabah yýldýzý gibi.)

Bir gün de Resulullah, þöyle buyurmuþlardýr:
(Ben ilmin þehriyim ve Ali de kapýsýdýr.)

Yine onun hakkýnda, buyurdu ki o Server:
(O benden, ben ondaným, müminler onu sever.)

Buyurdu ki: (Ali'ye bakmak bir ibadettir.
Her kim onu üzerse, beni üzmüþ demektir.)

Hazret-i Fatýma'yý, ona verdiðinde hem,
Ali bin ebi Talip hakkýnda, Fahr-i âlem,

Buyurdu: (Kadýnlarýn en iyisini, yine,
Erkeklerin içinden, verdim en iyisine.

Hem kýzým Fatýma'yý, Ali'ye vermem için,
Allahü teâlâdan, aldým emir ve izin.

Allah, her Peygamberin neslini, kendisinden,
Benim sülalemi de, yaratmýþtýr Ali’den.)

Bir gün de buyurdu ki: (Kýyamet meydanýnda,
Ali bin ebi Talip, bulunur hep yanýmda.

Kevser, Sýrat, cennette, benimle beraberdir.
Rabbimi görürken de, o yine benimledir.)

Bir gün de buyurdu ki: (Münafýðýn kalbinde,
Dört kimseye muhabbet, bulunamaz birlikte.)

Eshab sual etti ki: (Bu dört kiþi kimlerdir?)
Buyurdu: (Ebu Bekir, Ömer, Osman, Ali'dir.)

Yine onun hakkýnda, bir gün de Fahr-i âlem,
Buyurdu: (Ýyilerin rehberidir Ali hem.

Ona yardým edenler, hep yardýmcý bulurlar.
Sýkýntý verenlerse, sonunda mahvolurlar.

Cennetin, üç kiþiye çok muhabbeti vardýr.
Bunlar, Ali ve Selman, üçüncüsü Ammar'dýr.)

Bir gün de buyurdu ki: (Benim evimdekiler,
Nuh aleyhisselamýn gemisi gibidirler.

Onlara tâbi olan, elbet bulur selamet.
Tâbi olmayan ise, helak olur nihayet.)

Peygamber efendimiz, sahabeye hitaben,
Bir gün de buyurdu ki: (Aðaca benzerim ben.

Fatýma bunun kökü ve Ali gövdesidir.
Hasan ve Hüseyin de, onun meyveleridir.)