Hazret-i Ali için, güneþi, Hak teâlâ,
Geriye çevirmiþtir, batmadan iki defa.

Birisi, Resulullah bulunurken evinde,
Hazret-i Ali dahi, var idi hizmetinde.

O esnada Resule, gökten indi Cebrail,
Hak teâlâ katýndan, bir âyet oldu nazil.

Resulullah, baþýný, vahyin aðýrlýðýndan,
Aliyyül Mürteza’nýn, dizine koydu o an.

Güneþ batmak üzere idi ki, o arada,
Baþýný, o vakte dek kaldýramadý hatta.

Hem rahatsýz olmasýn diye Peygamberimiz,
Hazret-i Ali dahi, oturdu hareketsiz.

Ýkindi namazýný, kýlmamýþ idi hatta.
Öylece, ima ile namazý etti eda.

Peygamber-i ziþânýn, geçer geçmez o hali,
Sordu: (Kýlabildin mi ikindiyi ya Ali?)

Resulün sualine, o da cevap olarak,
Dedi ki: (Ýma ile kýlmýþtým oturarak.)

O zaman Resulullah, güneþe, bir iþaret,
Edince, durdu güneþ, etmedi hiç hareket.

Kýldý hazret-i Ali namazý tekrar yine,
Bitince, devam etti güneþ hareketine.

Yine hazret-i Ali, bir kýsým eshab ile,
Bir iþ için, birlikte, giderlerken Babil'e,

Yolda, Fýrat nehrini geçerlerken nihayet,
Ýkindi namazýnýn, daraldý vakti gayet.

Yine de bu namazý kýlmýþtý ekserisi.
Lakin kýlamamýþtý, onlardan bir ikisi.

Ali bin ebi Talip, dua etti Rabbine.
Güneþ, tam batacakken, yerinde durdu yine.

Tâ ki namazlarýný bitirinceye kadar,
Güneþ, Hakkýn izniyle durdu ve kýldý karar.

Ýþte hazret-i Ali, böyle bir evliyadýr.
Kalblere tesir eden, nasihatleri vardýr.

Buyurdu ki: (Yalnýzca, müminler beni sever.
Ve yine bana yalnýz, münafýklar buðzeder.

Kul, yalnýz ümidini baðlamalý Rabbine.
Ve yalnýz günahýndan, korkmalý insan yine.)

Sordular ki: (Allah’ý, en iyi bilen kimdir?)
Buyurdu: (Onu en çok tazim eden kiþidir.)

Bir gün de buyurdu ki: (Sizin hakkýnýzda ben,
Ancak þu hususlarda, korkuyorum esasen:

Birisi, nefsinizin hevasýna uymaktýr.
Öbürü tul-i emel, dünyaya baðlanmaktýr.

Birincisi alýkor kulu iyi amelden,
Öbürü, ahireti unutturur tamamen.)