Resulullah, hazret-i Ali’yi çok severdi,
Bir þey yiyecek olsa, o da yesin isterdi.

Bir gün huzurlarýna, kuþ eti getirdiler.
Onu yemeden önce, þöyle dua ettiler:

(Ya Rabbi, kullarýndan çok sevdiðin birini,
Gönder de, onun ile yiyelim kuþ etini.)

Resulün bu duasý, müstecab oldu hemen.
Hazret-i Ali geldi oraya çok geçmeden.

Bir gün de Resulullah, tertib edip bir ordu,
Düþmanýn üzerine, harbe gönderiyordu.

Hazret-i Ali dahi, var idi o orduda.
O Server, onun için, bulundu bir duada.

Buyurdu ki: (Ya Rabbi, Ali dönene kadar,
Bana ömür ihsan et, göreyim onu tekrar.)

Bir gün yine mescitte, kýlýyorken o namaz,
Sadaka talep etti bir fakir ondan biraz.

Hatta hazret-i Ali, rükuda idi o an,
Yüzüðünü çýkarýp, býraktý parmaðýndan.

Onun bu hareketi, makbul geldi Allah’a.
Bir âyet nazil oldu hemen Resulullaha.

Maide suresinden, ellibeþinci âyet,
Gelerek, kendisini, Rabbimiz eyledi meth.

Bir gün de Resulullah, Aliyyül Mürteza'ya,
Buyurdu: (Ya Ali, sen, benziyorsun Ýsa'ya.

Yahudiler, ona çok düþmanlýklar ederek,
Annesi Meryem'e de, iftira ettiler pek.

Hýristiyanlar ise, çok aþýrý sevdiler.
Kendi makamýndan da, yukarý yükselttiler.)

Kendisi de, bununla alakalý olarak,
Buyurdu: (Benim için, yoldan çýkar bazý halk.

Zira benim sevgimi, sürerek ileriye,
Çok düþmanlýk yaparlar, bir kýsým sahabiye.

Benim hiç muhabbetim yok böyle insanlara.
Onlarýn sevgileri, samimi deðil zira.

Yine bazýlarý da, bana çok buðzederler,
Ama bazý eshabý, güya fazla severler.

Bu iki grup dahi, ehl-i sünnet deðildir,
Doðru yoldan ayrýlmýþ, yani cehennemliktir.)

Yine buyurdular ki Allah’ýn Sevgilisi:
(Gökte, çok perdelerden geçtim Mirac gecesi.

Yükselip, bir makama geldim ki en nihayet,
Orada bir ses duydum, derdi ki: Ya Muhammed!

Senin baban Ýbrahim, ne güzel bir pederdir.
Senin kardeþin Ali, ne güzel biraderdir.)

Yine Resul-i ekrem, þöyle haber verdi ki:
(Cennetin direðidir, Ali ve ehl-i beyti.)