Ýntikal buyurunca Resul dâr-ý bekaya,
Sahabenin cümlesi, geldiler bir araya.

Dediler ki: (Seçerek önce halifemizi,
Günahtan kurtaralým böylece kendimizi.)

Ýttifak etmesiyle sahabenin topyekün,
Hazret-i Ebu Bekir, halife oldu o gün.

Çýkýp hutbe okudu sahabe-i kirama.
Buyurdu ki: (Halife seçtiniz beni, ama,

Þunu belirteyim ki, deðilim en iyiniz.
Girdim bir yük altýna, beni kabul ediniz.)

Kalktý hazret-i Ali müsaade isteyerek.
Dedi: (Ne haddimize seni kabul etmemek.

Resul, seni namazda geçirdi ileriye.
Kimde cüret vardýr ki, çekiversin geriye.)

Hazret-i Ebu Bekir, yapýyorken hilafet,
Yapardý bir yandan da, geçim için ticaret.

Sahabe dediler ki: (Ya emir-el müminin,
Sen ticaret yapma ki, emirisin milletin.

Maaþ tayin edelim sana biz beyt-ül-maldan.
Hep devlet iþleriyle iþtigal et durmadan.)

Ücret tayin ettiler “iki dirhem” yevmiye,
Lakin kabul etmedi, bu ücret fazla diye.

Buyurdu ki: (Hakkýný veremem bu ücretin.
Bana, bundan daha az bir ücret tayin edin.

“Bir dirhem iki dank”a indirdiler ücreti,
O zaman kabul edip býraktý ticareti.

Her günkü ücretini, atardý bir testiye.
Saðlardý geçimini hususi servetiyle.

Vefatý yaklaþýnca, hazret-i Aiþe’yi,
Çaðýrýp, döküverdi önüne o testiyi.

Buyurdu ki: (Ey kýzým, gördüðün bu paralar,
Fakir Müslümanlarýn birikmiþ hakkýdýrlar.

Ölürsem, bu testiyi götürüp ver Ömer’e.
Daðýtsýn tamamýný bilcümle fakirlere.)

Hazret-i Ebu Bekir vakta ki etti vefat,
Ömer ibnil Hattab’a sahabe etti biat.

O testiyi alarak Aiþe hazretleri,
Götürüp Halifeye verdi o dirhemleri.

Vasiyyeti söyleyip, Ömer ibnil Hattab’a,
Dedi: (Daðýt bunlarý, fakir olan eshaba.)

Aðladý Ömer Faruk, dedi: (Ya Eba Bekir,
Senin gittiðin yoldan, hangi mert gidebilir.

Bize, çok aðýr bir yük býrakýp veda ettin.
Bizi pek þaþýrtýyor senin bu hamiyyetin.)