Nuh Nebi’yi, peygamber edince cenâb-ý Hak,
Tamamen yoldan çýkýp, azmýþ idi cümle halk.

Ýçki, kumar ve zina, zulüm, hiyle, haksýzlýk,
Sarmýþ idi her yaný, feci bir ahlaksýzlýk.

Nuh Nebi, önceleri gizliliðe riayet,
Ederek, insanlarý eyledi Hakka davet.

Yýlmadan, gece gündüz gayret sarf ettiyse de,
Ýnanan olmamýþtý kendisine yine de.

Zira o ahlaksýzlar, ona inansalardý,
Nefsî arzularýný yapamýyacaklardý.

Bayramlarý vardý ki, onlarýn senede bir,
O gün toplanýrlardý, kadýn erkek, genç ve pîr.

Putlarýnýn önünde, binlerce kurban kesip,
Ýbadet ederlerdi, onlara secde edip.

Sonra içki içerek, çalýp oynuyorlardý.
Türlü ahlaksýzlýk ve zina yapýyorlardý.

Nuh aleyhisselam da, gitti bayram yerine.
(Bana yardým et) diye, dua etti Rabbine.

Yüksek bir yere çýkýp, seslendi ki: (Ey kavmim!
Beni, peygamber yapýp, gönderdi size Rabbim.

Allah’ýn birliðine ederim sizi davet.
Hakiki mabud Odur, Ona yapýn ibadet.

Bu putlar, gerçek mabud deðildir tapýlacak.
Sadece Allah vardýr, ibadet yapýlacak.)

O böyle söyleyince, o putlar, birdenbire,
Olduklarý yerlerden, devrilip düþtü yere.

Hükümdar Dermesil de, duydu ve gördü bunu.
Sordu adamlarýna, onun kim olduðunu.

Dediler: (Ey hükümdar, o, bizim kavmimizden,
Ýse de, son zamanlar ayrýldý fikrimizden.

Önce, aklý baþýnda kiþiyken gayet iyi,
Sonradan ne olduysa, aklýný etti zayi.

Peygamber olduðunu, baþladý iddiaya.
Onu bildirmek için, þimdi gelmiþ buraya.

Yani o, bir delidir, tutulmuþ bu illete.
Bu yüzden böyle þeyler söylüyor bu millete.)

Dermesil sordu yine: (Peki o, ne söylüyor?)
Dediler ki: (Dinine, bizi davet ediyor.

Diyor ki: Allah birdir, Ona edin ibadet.
Bizi, inandýrmaya ediyor þimdi gayret.)

Dermesil çok kýzarak, dedi ki: (Öyle ise,
Yakalayýp getirin o þahsý önümüze.)

Adamlarý, bir anda onu yakalýyarak,
Dermesil'in önüne getirdiler çabucak.

Dedi: (Sen kimsin böyle, sana yazýklar olsun.
Bizi, putlarýmýzdan ayýrmak istiyorsun.)

Buyurdu: (Adým Nuh'tur, Allah’ýn Resulüyüm.
Tek Allah’a imana, sizi çaðýrýyorum.

Taptýðýnýz o putlar, deðildir mabud-u hak.
Sadece Allah vardýr, ibadete müstehak.)

O dedi: (Deli isen, tedavi ettirelim.
Yok eðer fakir isen, sana yardým edelim.)

Buyurdu: (Ne deliyim, ne de fakir bir kimse.
Allah’ýn emri ile, peygamber geldim size.

Ýstediðim, sadece þudur ki benim yalnýz,
Allah’a iman edip, Ona kulluk yapýnýz.)

Dedi ki: (Bugün bayram olmasa idi þayet,
Seni, pek þiddetlice, öldürecektim elbet.)