Kuvvetlendirmek için Nuh nebinin dinini,
Gönderdi Âd kavmine, Allah bu nebisini.

Hûd’un lügat manasý, yumuþaklýk demektir.
Sakinlik, sulh ve sükun manasýna da gelir.

Hûd Nebi, Âd kavminin yaþadýðý yer olan,
Ahkaf denen bölgede, yaþadý uzun zaman.

Ve babasý Abdullah, görmüþtü ki bir rüya,
Sýrtýndan nur þulesi yükseliyor havaya.

Sonra da, kendisine denildi ki gaibten:
(Ey Abdullah, haydi kalk, amca kýzýnla evlen!)

Uyanýp, amcasýna gidiverdi ayný gün.
Kýzýný istedi ve evlenip yaptý düðün.

Bu iki mümtaz þahsýn evlenmeleri ile,
Dünya nura kavuþtu, nihayet Hûd nebiyle.

Hamile olduðunda, annesi bu oðluna,
Canlý cansýz her nesne, müjdeler verdi ona.

O sabah kalktýðýnda, yeþermiþti aðaçlar.
Her yere, birden bire, gelmiþti sanki bahar.

Aðaçlarda, her çeþit meyveler oldu hasýl.
O diyar, bir bolluða kavuþmuþtu velhasýl.

O gece, Âd kavminden herkes duydu þu sesi:
(Ey insanlar, yakýndýr Hûd'un teþrif etmesi.

Ona iman etmekte, tereddüt etmeyiniz.
Helake uðrarsýnýz aksi halde hepiniz.)

Nihayet tamam oldu hamilelik müddeti.
Ve bir Cuma gecesi, dünyaya teþrif etti.

O beldede yaþýyan insanlarý, aniden,
Korku ile karýþýk, titreme aldý birden.

Önce anlamadýlar bunun ne olduðunu.
Sonra, Hûd peygamberin, duydular doðduðunu.

Hemen birbirlerine verdiler ki bir haber:
(Büyüyünce, bu olur herhalde bir Peygamber.

Zira onun halleri, çok farklý her insandan.
Dikkatli olmalýyýz, ona karþý her zaman.)

Onun, ana rahmine düþtüðü günden beri,
Görülürdü her zaman fevkalade halleri.

Herkesten farklý idi yine çocukluðunda.
Seçkin insanlardý hep, nesebi ve soyu da.

Devrin insanlarýnýn, en güzel yüzlüsüydü.
Akýl bakýmýndan da, yine en üstünüydü.

Namaz kýlýyordu ki, bir gün kendi kendine,
Annesi, merak ile sordu ki: (Oðlum bu ne?

Sen bu ibadetini, kim için yapýyorsun?
Kime kulluk ediyor, kime yalvarýyorsun?)

Dedi ki: (Seni, beni, her mahluku halkeden,
Allahü teâlâya, ibadet ederim ben.)

Annesi hayret edip, dedi ki: (Her insanýn,
Taptýðý þu putlara, ibadet yapmaz mýsýn?)

Dedi ki: (Anneciðim, o put dediðin þeyler,
Kimseye, ne bir fayda, ne zarar veremezler.

Bu putlar cansýz olup, ya taþtýr, ya da tahta.
Bunlar layýk olur mu, ibadet ve taata?

Ýbadete müstehak, bir tane ilah vardýr.
O, her þeyi yaratan, Allahü teâlâdýr.)