Hûd nebi, annesine, Allah birdir deyince,
Kapýldý validesi, bir sürur ve sevince.

Ve hemen bu oðlunun boynuna sarýlarak,
Dedi ki: (Ey evladým, senin yolun doðru, hak.

Sen, bildiðin þekilde ibadete devam et.
Sýrf senin ilahýna layýktýr her ibadet.

Ben sana hamileyken, hem doðum esnasýnda,
Çok acayip hallere þahit oldum aslýnda.

Sen dünyaya gelince, o vakit gece iken,
Her taraf, gündüz gibi aydýnlýk oldu birden.

Kuru olan aðaçlar, o zaman yeþermiþti.
Ve hatta çiçek açýp, hepsi meyve vermiþti.

Ben, seninle beraber, bir yere gider iken,
Karþýma, çok heybetli bir kimse çýktý birden.

Seni benden alarak, verdi bir kimselere.
Onlar da götürdüler, seni uzak yerlere.

Çok beyaz ve nurani yüzlüydü bu kimseler.
Sonra seni getirip, bana teslim ettiler.

Geldiðinde, nur vardý baþýnýn üzerinde.
Hem de yeþil yakutlar vardý bileklerinde.

Biri sana dedi ki: “Müjdeler olsun sana.
Seni peygamber kýldý, Allah cümle insana.”

Bunlar þeytani deðil, mutlaka rahmanidir.
Gördüðüm kimseler de, insan deðil, melektir.

Doðru yol üzeresin bunun için sen elbet.
Sen, bildiðin þekilde yap Rabbine ibadet.)

Hûd nebi, sevimli ve tatlýydý konuþmasý.
Ve hazret-i Âdem'e benziyordu simasý.

Dünya ve dünyalýkla, ilgisi yoktu asla.
Hep ibadet ederdi Halýk’ýna pek fazla.

Merhametli, þefkatli ve cömert idi gayet.
Yapardý ayrýyeten, ara sýra ticaret.

Âd kavmi insanlarý, iri cüsselilerdi.
Tuttuðunu koparan, kuvvetli kimselerdi.

Gelmemiþti dünyaya, onlardan iri insan.
Hem de yaþamýþlardý, dünyada uzun zaman.

Çok da bereketliydi yaþadýklarý yerler.
Her yer yemyeþil olup, çoktu bað ve bahçeler.

Adým baþý pýnarlar ve akarsular vardý.
Ayrýca, o beldede sýk sýk yaðmur yaðardý.

Kayalarý yontarak, sütun þekli verip tam,
Üzerine, binalar yaparlardý muazzam.

Hazret-i Nuh’tan sonra, sekiz asýr geçince,
Âd kavmi insanlarý, bozuldular iyice.

Hak, adalet üzere yaþarken önceleri,
Sonra çok kötüleþip, kalmadý bu halleri.

Dinlerini unutup, cahilliðe daldýlar.
Böylece yavaþ yavaþ, hak yoldan ayrýldýlar.

Nuh tufanýný gören kimse kalmadýðýndan,
Silinmiþti tesiri, bütün hafýzalardan.

Boy ve kuvvetlerine, dünya nimetlerine,
Bakýp, asi oldular tamamen Rablerine.

(Bizden daha kuvvetli kimse var mý?) diyerek,
Bir gurur ve kibire kapýldýlar giderek.