Üç sene müddet ile devam eden kuraklýk,
Sebebiyle, Hûd kavmi periþan oldu artýk.

Hûd nebi, bakarak bu ikâz-ý ilahiye,
Hep ümit ediyordu iman ederler diye.

Bu yüzden tebliðine hep devam ediyordu.
Belki iman ederler bu sebeple diyordu.

Ve lakin umduðunun tam aksine olarak,
Yine inanmadýlar, daha uzaklaþarak.

Hatta bu kuraklýða, o sebep oldu diye
Daha fazla düþmanlýk yaptýlar Hûd nebiye.

Kendi aralarýnda toplanýp bu kâfirler,
Onu öldürmek için kat'i karar verdiler.

Dediler: (Bunun için, kendisine gidelim.
Ona, çok güç þeyleri yap diye söyliyelim.

O da yapamayýnca, herkese diyelim ki,
Gördünüz mü, iþte Hûd bir yalancý belli ki.

Bize söyledikleri sözler de, hepsi yalan.
Bizi, yalan sözlerle aldatýyor durmadan.

Herkesi, aleyhine böyle tahrik edelim.
Sonra da, üzerine saldýrýp öldürelim.)

Bu niyetle birleþip ve yola koyuldular.
Az sonra, Hûd nebinin huzurunda oldular.

Dediler ki: (Peygamber olduðun doðru ise,
Bunun isbatý için, mucize göster bize.)

Böyle teklif etmekten kâfirlerin maksadý,
Güya Hûd Peygamberi zor duruma sokmaktý.

Buyurdu: (Nasýl olsun mucize ey insanlar?)
Dediler: (Emrin ile, yön deðiþtirsin rüzgar.)

Rabbimiz buyurdu ki Hûd nebiye o ara:
(Ne tarafa istersen, iþaret et rüzgara.)

Hûd nebi, eli ile bir iþaret ederdi.
Rüzgar, ani olarak o cihete dönerdi.

Onlar, bu mucizeyi gördülerse de ondan,
Yine inanmadýlar kuru inatlarýndan.

Sonra bir Dað vardý ki, sert kayalýktý fakat.
Bu sebeple, üstünde bitmezdi ot ve nebat.

Dediler: (Peygambersen, dua et de Rabbine,
Kayalar ufalanýp, gelsin toprak haline.)

Dua etti, bir anda toprak oldu kayalar.
Çiçeklerle donandý sonra da o ovalar.

Kayalar yumuþayýp, geldi de toz haline,
Onlarýn taþ kalbleri yumuþamadý yine.

Dedikleri olunca, o kâfirler, yeniden,
Mucize istediler bir daha Hûd nebiden.

Dediler: (Peygambersen, dua et de Rabbine,
Koyunlarýn yünleri, gelsin ipek haline.)

Hûd Peygamber, edince Rabbinden bunu dilek,
Koyunlarýn yünleri, bir anda oldu ipek.

Bu mucizeyi dahi görüp o nasipsizler,
Yine inatlarýndan imana gelmediler.

Dediler ki: (Biz yine inanmýyoruz sana.
Delilik arýz olmuþ zira senin aklýna.)

Hûd nebi, bu sözlerle gadaba geldi o an.
Buyurdu ki: (Ben deðil, sizsiniz deli olan.)