Hûd Peygamber, kavmine buyurdu ki: (Ey kavmim!
Þu putlarý býrakýp, Allah’a edin tazim.

Ýmana gelirseniz, Allah sizi affeder.
Bol bol yaðmur yaðdýrýp, bereket ihsan eder.)

Hûd Peygamber, bunlarý söylediði zamanda,
Orada bulunurdu hükümdar Halecan da.

Hûd aleyhisselamýn bu nasihatlerine,
Aldýrmayýp, bir cevap vermeyince kendine.

Uzaklarda bulunan bütün kurtlar ve kuþlar,
Hûd aleyhisselamýn huzuruna koþtular.

Dediler: (Ey Peygamber, biz hazýrýz emrine.
Sen kimseden korkmadan, devam et tebliðine.)

Herkes bu hadiseyi gördü de hep alenen,
Yine Hûd Peygambere olmadý iman eden.

Hatta biri, o anda hakaret eder oldu.
Lakin konuþamayýp, birden dili tutuldu.

Kâfirler, davasýndan artýk vazgeçsin diye,
Her türlü eza cefa ederken Hûd nebiye,

O, yine tahammül ve sabýr gösteriyordu.
Ve bu hak davasýndan asla vazgeçmiyordu.

Onun bu ihlasýnýn altýnda, o Âd'lýlar,
Bir maddi menfaat ve dünyalýk aradýlar.

Zira maneviyattan tam mahrum bir milletti.
Deðer ölçüleri, sýrf dünyadan ibaretti.

Dediler: (Ediyoruz bunca eza cefalar.
Yine de davasýndan vazgeçmiyor kýl kadar.

Bunda, bir menfaati var ki onun pek fazla,
Yolundan, tek bir adým gerilemiyor asla.)

Bunu, aralarýnda konuþup onlar önce,
Sonra itham ettiler kendisini böylece.

Bu, mesnedi olmayan ithamý, Hûd Peygamber,
Reddedip, doðrusunu onlara verdi haber.

Buyurdu ki: (Ben sizi, hak yola davetimden,
Dolayý, bir menfaat beklemiyorum sizden.

Benim ecr-ü sevabým, alemlerin sahibi,
Olan Hak teâlâya aittir pek tabii.

Artýk Hak teâlâdan korkun da, edin iman.
Yoksa, büyük bir azap eriþir size Ondan.)

Onlar, cevap olarak dediler ki: (Asla biz,
Þimdiki halimizi deðiþecek deðiliz.)

Ve lakin tam dört sene sürünce bu kuraklýk,
Âd'lýlarýn takatý kalmadý buna artýk.

Bu sebeple bazýsý insafa yöneldiler.
Bir gün reislerine gelip þöyle dediler.

(Açlýk ve susuzluða kalmadý hiç gücümüz.
Ona iman etmeyi mecburen düþünürüz.)

Halecan sinirlenip, dedi: (Ne münasebet.
O sebepten gelmedi bizlere bu musibet.

Öyle olmuþ olsaydý, kýrýlmazdý hayvanlar.
Zira o hayvanlarýn, bunda ne günahý var?

Demek ki, bu musibet herkese umumidir.
Biraz daha sabredin, elbette sonu gelir.

Kum yiyin, toprak yiyin, idrarýnýzý için.
Yine asla dinine girmeyin bu kiþinin.)