O gurur ve kibirli ve çok azgýn Âd'lýlar,
O Azap rüzgarýyla toptan helak oldular.

Rüzgar, o kâfirleri kaldýrýp yükseklere,
Çok þiddetle, yüz üstü çarpýyordu yerlere.

Rüzgar, Hak teâlâdan sonra alýp emrini,
Yýðdý üzerlerine o kum tepelerini.

Yedi gece, sekiz gün müddetle o kâfirler,
O kum tepelerinin altýnda inlediler.

O yýðýnlar altýnda helak oldu her biri.
Oradan da, denize atýldý ölüleri.

Âd kavminin cümlesi, helak olduðu zaman,
Henüz hayatta idi, reisleri Halecan.

Daða doðru kaçarken büyük can korkusuyla,
Yine iman etmeyi düþünmüyordu asla.

Hûd Nebi, kendisini görünce bir aralýk,
Buyurdu ki: (Kendine ediyorsun çok yazýk.

Bile bile, ebedi azaba gidiyorsun.
Ancak iman etmekle bundan necat bulursun.)

Halecan, Hûd nebinin, bu en son teklifine,
Bütün bunlara raðmen, peki demedi yine.

Ve sual eyledi ki: (Olursam ben Müslüman,
Bana, Rabbin katýnda ne var peki o zaman?)

Hûd Peygamber, (Cennet var) diye cevap verince,
O zaman, melekleri sual etti hemence.

Dedi ki: (O bulutta gördüklerim kimlerdir?)
Buyurdu ki: (Rabbimin emrinde meleklerdir.)

Dedi: (Bu felakete, onlardýr asýl sebep.
Onlarýn sebebiyle, kavmim helak oldu hep.

Ben Müslüman olursam, o zaman senin Rabbin,
Ýntikam alýr mý ki onlardan benim için?)

Hûd Nebi o kâfire buyurdu ki o zaman:
(Sen, bu dünya yüzünde gördün mü ki bir sultan,

Askerine emredip, düþmaný helak etsin.
Sonra, düþmaný için onlara ceza versin.)

O nasipsiz Halecan dedi ki son olarak:
(Rabbin, keþke kavmimi etmeseydi de helak,

Hep devamlý olsaydý gücümüz, kuvvetimiz.
Ve hiç azalmasaydý malýmýz, servetimiz.)

O, inanmadýysa da ve lakin en sonunda,
Azap rüzgarý gelip, helak etti onu da.

Âd kavmi ve Halecan, þiddetli rüzgar ile,
Feci bir vaziyette helak olurken böyle,

Hûd Nebi ve müminler, olmayýp hiç muazzep,
Avlu gibi bir yerde bulunuyorlardý hep.

O daðlarý deviren, bir kavmi helak eden,
O rüzgar, kâfirleri böyle helak ederken,

Hûd aleyhisselamla, yanýnda olanlara,
Ferahlatýcý tarzda esiyordu o ara.

O þiddetli kasýrga, hafifleþerek hemen,
Tatlý, serinletici esiyordu tamamen.

Hûd aleyhisselamla iman eden Müminler,
Oradan ayrýlarak Beytullaha gittiler.

Ve Hûd aleyhisselam vefat etti bu yerde.
Harem-i þeriftedir hem mübarek kabri de.