Salih Nebi, kavmini, Allah'ýn hak dinine,
Davet etti ise de, inanmadýlar yine.

Kendi kendilerine, dediler ki o zaman:
(Salih de, bizim gibi alelade bir insan.

Bize bir üstünlüðü yok iken bu kiþinin,
Biz, neden kendisine uyalým, hem de niçin?

Hem sonra, nübüvvete layýk nice kimseler,
Varken, niçin bu kavme, o oluyor peygamber?

Doðrusu, o kibirli ve yalancýdýr hatta.
Ona uymak, yanlýþ ve deliliktir adeta.)

Salih aleyhisselam, buyurdu ki: (Ey kavmim!
Beni, resul olarak gönderdi size Rabbim.

Dünya nimetlerinin, içinde yüzersiniz.
Size, bütün bunlarý, kim veriyor dersiniz?

Allahü teâlâdýr, bunlarý size veren.
Öyleyse o Allah’a, iman edin siz hemen.

O Allah'tan korkun ve bana edin itaat.
Bana itaatýnýz, Onadýr yine fakat.)

Dinledi Semud kavmi, onun bu tebliðini.
Benimseyen olmadý lakin dediklerini.

Halbuki önceleri, çok severlerdi Onu.
Bilirlerdi çok asil bir kimse olduðunu.

Onlarý doðru yola çaðýrýnca ve lakin,
Çoðu düþman oldular, kendisine o kavmin.

Dediler: (Bu sözlerle, aldatarak o bizi,
Almak ister herhalde, mal-ü emvalimizi.)

Bazýsý da dedi ki: (Hayýr, öyle deðildir.
Onun asýl maksadý, mal deðil, reisliktir.)

Lakin bazýlarý da, buna etti itiraz.
Dediler ki: (Aklýnda, halel var onun biraz.)

O ara, þeytan dahi vererek bir vesvese,
Dedi ki: (Düne kadar, bir çobandý o kimse,

Þimdiyse, birdenbire ne oldu ki, o adam,
Küfür ve sapýklýkla ediyor sizi itham?

Bütün putlarýnýzý, bir kenara itiyor.
Görünmez bir mabuda tapmanýzý istiyor.)

Bu vesvese ile de, gayet hiddetlendiler.
Hemen Salih Nebi’nin huzuruna geldiler.

Dediler: (Öyle þeyler söylersin ki sen þu an,
Kabul edecek olsak, oluruz hep periþan.

Çünkü baþka bir dine bizi çaðýrýyorsun.
Bunca mabudumuzu, hiç kabul etmiyorsun.

Karýþýklýk çýkýyor senin bu sözlerinle.
Kimden öðreniyorsun bu sözleri sen böyle?

Görünmeyen o mabud, sana ne söylemiþtir?
Ve sana, o mabuddan, bir vahiy mi gelmiþtir?

Halbuki farkýn yoktur senin asla bu halktan.
En iyisi, sen vazgeç güttüðün bu dâvâdan.

Doðru söylüyor isen, o takdirde sen bize,
Göster harikulade bir olay, bir mucize.)

Salih aleyhisselam, buyurdu: (Ey insanlar!
Size, kendiliðimden söylemiyorum zinhar.

Mucizeye gelince, O yaratýr her þeyi.
Hiçbir þey yoktur Onun gücünün yetmediði.)