Sevinince Ýsmail, kurban olacaðýna,
Babasý Halilullah, çok hayret etti buna.

Buyurdu: (Seni kurban edeceðim diyorum.
Buna raðmen seni çok sevinçli görüyorum.)

Dedi ki: (Babacýðým, nasýl sevinmeyeyim.
Rabbimden istediðim, bu idi zaten benim.

Onun rýzasý üzre ve Onun huzuruna,
Gitmekten daha büyük, müjde yok zira bana.

Bütün ömrüm boyunca çeksem de çok eziyet,
Yine de kolaylýkla, ele geçmez bu nimet.

Þimdiyse bu devlete, kolay kavuþacaðým.
Sen þimdi vazifeni ifa et babacýðým!

Ne emir aldýn ise Allahü teâlâdan,
Çabuk getir yerine, geçirme daha zaman.

Senden, Hak teâlâya oðlunu feda etmek.
Benden de, Allah için, bir can feda eylemek.

Haydi bitir iþini, çabuk ol babacýðým.
Zira dosta varmayý, çok ister þimdi caným.

Nemrud, seni ateþe atýnca, son olarak,
Sabrettin, razý oldu zatýndan cenâb-ý Hak.

Ben de, boðazlanmaya sabredeyim ki þu an,
Belki Allah, benden de razý olur o zaman.

Senden ayrýlýrsam da, Rabbime kavuþurum.
Ona, kendi rýzasý üzre vasýl olurum.

Gerçi ayrýlýrsam da, dünya nimetlerinden,
Cennet nimetlerine ererim ebediyyen.

Can vermek bir an sürer, sabretmesi kolaydýr.
Benim asýl üzüntüm, sýrf senden dolayýdýr.

Çünkü sen, elin ile, boðazlarsýn oðlunu.
Hem de ömrün boyunca, unutmazsýn hiç bunu.

Evlat hasreti ile, daim yanar ciðerin.
Devam eder bu acý, tâ ki ölene deðin.

Niçin daha önceden, vermedin bana haber?
Sarýlýp aðlaþsaydýk annem ile beraber.)

Buyurdu: (Bir gevþeklik olur da birinizden,
Azarlanýrýz diye, çok korktum Rabbimizden.)

Ýsmail arz etti ki: (Ey þefkatli pederim!
Senin rýzandan gayri, bir gayem yoktur benim.

Birkaç vasiyetim var, iznin olursa eðer,
Onlarý, hazretine diyeyim birer birer.)

Babasý buyurdu ki: (Ey saadetli oðlum!
Nedir o vasiyetler, beyan et, dinliyorum.)

Dedi ki: (Önce beni, baðla ki þu ip ile,
Bir kusur etmiyeyim, canýmýn acýsýyle.

Ýkincisi, topla ki mübarek eteðini,
Kanýmdan sýçrayýp da, üzmesin hazretini.

Üçüncüsü, býçaðý bile hem, þunun için:
Zahmetsiz ve kolayca hallolsun senin iþin.

Dördüncüsü, yüzüme bakma ki bir kez bile,
Emri geciktirirsin, babalýk þefkatiyle.

Beþincisi, çýkarýp gömleðimi sýrtýmdan,
Boðazla ki, gömleðe sýçramasýn kanýmdan.

Sonra bu gömleðimi, götürüp anneme ver.
Selam söyle ve de ki, etmesin fazla keder.)