(Annem, benim kokumu, bu gömleðimden alsýn.
Benim için, pek fazla üzülüp aðlamasýn.

De ki: O, senin için, þefaatçý olarak,
Gitti Hak teâlâya, bir emrine uyarak.

O, kýyamet gününde, Rabbimden seni diler.
Ve ümit edilir ki, Allah da kabul eder.

Altýncý vasiyetim, benim yaþta bir oðlan,
Görürsen her nerede, hatýrla beni o an.)

Dinledi Halilullah oðlundan bu sözleri.
Aðlayýp, yaþla doldu o mübarek gözleri.

Sonra dua eyledi el açýp Yaradana:
(Bu halimden dolayý, ya Rabbi acý bana.

Bana acýmýyorsan günahým sebebiyle,
Merhamet et bu temiz ve masum Ýsmail’e.)

Ondan sonra Ýsmail, dua etti nihayet:
(Ya Rabbi, bu hal için bana sabýr ihsan et.)

Sonra da, babasýna dönüp dedi þunlarý:
(Baba, görüyor musun, açýk gök kapýlarý.

Melekler bize bakýp, çok hayret ediyorlar.
Kapanmýþlar secdeye, hepsi þöyle diyorlar:

Ya Rabbi bir peygamber, baþka bir peygamberin,
Bekliyor baþ ucunda, ki onu kurban etsin.

Onu kesmek istiyor senin rýzan uðruna.
Sen sabýr ver ya Rabbi bu babayla oðluna.)

Ýþitti Halilullah bunlarý evladýndan.
Yüzünü kapatarak. çok aðladý ardýndan.

Gökteki melekler de, bu iþe çok þaþtýlar.
Bu manzara önünde, onlar da aðlaþtýlar.

Nihayet bir ip ile, Halilullah, oðlunu,
Baðlayýp, yüzü koyun, yatýrdý sonra onu.

Býçaðýný çýkarýp, biledi kesmek için.
Ve sonra boðazýný tutarak Ýsmail’in,

Dedi ki: (Ya ilahi, bu, sevgili oðlumdur.
Ýki gözümün nuru, gönlümün sürurudur.

Bana emreyledin ki, oðlunu kurban eyle!
Bu emri yapmak için, geldim halis niyetle.

Onu kurban ederken, tahammül ver sen bana.)
Diyerek býçaðýný, yanaþtýrdý boynuna.

(Ey oðlum, veda olsun sana mahþere kadar.
Ancak kýyamet günü, görüþürüz biz tekrar.)

Diyerek, býçaðýný kaldýrmýþ idi ki tam,
Arz eyledi Ýsmail: (Acele et, ey babam!

Muhalif olmýyalým Rabbimizin emrine.
Ne emir aldýn ise, çabuk getir yerine.

Emri ifa etmekte gecikirsek eðer biz,
Korkarým ki, azarlar bizi þimdi Rabbimiz.

Ey babam, þimdi çöz ki ayaðýmý, elimi,
Melekler, isteðimle kurban edildiðimi,

Gök yüzünden görerek, desinler ki þimdiden:
Ýsmail tam razýdýr, Rabbinin bu iþinden.)

Babasý (Peki) deyip, çözüverdi baðýný.
Ýyice yanaþtýrdý, boynuna býçaðýný.

Ýsmail, babasýný eyledi yine ikaz.
Dedi ki: (Babacýðým, acele eyle biraz!

Dosta vasýl olmayý, çok ister zira caným.
Çabuk yerine getir bu emri babacýðým!)