Halilullah, güzelce biledi býçaðýný.
Sonra tekbir söyleyip, andý Allah adýný.

Ve bütün kuvvetiyle býçaðý vurdu, ancak,
Ýsmail’in boynunu, kesmedi keskin býçak.

Hayret edip, kuvvetle, bir daha çaldý onu.
Býçak yine kesmedi, Ýsmail’in boynunu.

Uðraþýp sürdüyse de býçaðý tekrar tekrar,
Hikmet-i ilahiyle, etmedi yine de kâr.

Þaþýrýp, býçaðýný tekrar aldý eline.
Bileyip, var gücüyle boynuna sürdü yine.

Yine kesemeyince, evladý Ýsmail’i,
Olan bu hadiseye, hayret etti bir hayli.

Ýsmail arz etti ki: (Babacým, dene þunu.
Bastýr þah damarýma, býçaðýnýn ucunu.)

Öyle yapýp, kuvvetle bastýrdý diziyle de.
Lakin býçak, onu hiç kesmiyordu yine de.

Hatta o bastýrmakla, býçak oldu iki kat.
Buna raðmen iz bile, yapmadý onda fakat.

Üzülüp, o býçaðý þiddetle çaldý taþa.
Bir anda koca kaya, yarýldý baþtan baþa.

Býçak dile gelerek, dedi ki: (Ya Ýbrahim!
Sakin ol, benim sana var þöyle bir sualim:

Nemrud, seni ateþe attýðýnda o günü,
Ne için yakmamýþtý o ateþ vücudünü?)

Þaþýrýp, o býçaða buyurdu ki cevaben:
(Hak teâlâ, ateþe, yakma dedi mealen.)

Býçak arz eyledi ki, sonra Halilullah’a:
(Ateþe, yakma diye emrettiyse bir defa.

Bana, tam yetmiþ defa kesme dedi Rabbimiz.
Mazur gör ya Ýbrahim, böyle emir aldýk biz.)

Halilullah, býçaktan duyunca bu sözleri,
Hayret ve þaþkýnlýktan, oturdu diz üzeri.

Ýsmail, o sýrada dedi ki ona yine:
(Günahkâr olmýyalým, emri getir yerine!)

Ýki emr arasýnda, þaþýrdý tam olarak.
O anda kendisine, vahyetti cenâb-ý Hak:

(Ya Ýbrahim, rüyaný tasdik ettin pek iyi.
Sen, yaptýn üzerine düþen bu vazifeyi.

Þimdi, bana münasip ihsanýmý gör benim.
Baþýný kaldýrýp da, daða bak ya Ýbrahim!)

Halil, emre uyarak yukarý baktýðýnda,
Besili bir koç gördü, Mekke’nin o daðýnda.

Cennet bahçelerinde, otlamýþtý kýrk sene.
Cebrail indirmiþti bu koçu kendisine.

(Bu, oðluna fedadýr) buyurdu cenâb-ý Hak.
Halilullah o koçu, gidip yakalýyarak,

Mina’da kurban etti, Ýsmail’in yerine.
Allah’ýn kurban emri, yerine geldi yine.

Onlarýn yanlarýna, geldi sonra Cebrail.
Oðluna hitab edip, buyurdu: (Ya Ýsmail!

Rabbimiz, senin için þöyle buyurdu bana:
Ýsmail ne isterse, vereceðim ben ona.)

O dahi, ellerini duaya kaldýrarak,
Dedi ki: (Ya ilahi, sana, mümin olarak,

Ölüp de gelenleri, affeyle tamamiyle.)
Rabbimiz, (Kabul ettim) buyurdu bir vahiyle.