Yakub aleyhisselam, görmüþtü ki rüyada,
Yusuf'a, on tane kurt saldýrýyor bir anda.

Yer yarýlýp, içeri düþüyor sonra birden.
Üç gün sonra çýkýyor, yine o yer içinden.

Yakub aleyhisselam, bu rüyayý görünce,
Oðlu Yusuf hakkýnda korkuya düþtü nice.

Kardeþleri gelince Yusuf'u almak için,
Bu yüzden, gitmesine vermedi önce izin.

Buyurdu ki: (Siz onu götürürseniz eðer,
Onun bu ayrýlýðý, beni çok mahzun eder.

Ayrýca Yusuf'umu ayýrmayýn ki benden,
Korkarým kurt yer onu, siz ondan gafil iken.)

Dediler ki: (Bu kadar güçlü, kuvvetliyken biz,
Onu yalnýz býrakýp, kurda yedirir miyiz?)

Yakub aleyhisselam, (Onu, kurt yer) demekle,
Ýp ucu vermiþ oldu onlara böylelikle.

Çünkü onlar, bir kurdun, asla o güne kadar,
Ýnsan yiyeceðini bilmiyorlardý zinhar.

Akþam döndüklerinde, ona verecekleri,
Cevabý, böylelikle öðrenmiþti herbiri.

Velakin babalarý müsaade etmeyince,
O ara bir kurnazlýk düþündüler hemence.

Yani babalarýný ikna için, bu sefer,
Gidip, küçük Yusuf’u buna ikna ettiler.

Onu, kýra gitmeye böyle razý ederek,
Tekrar babalarýna geldiler seðirterek.

Dediler: (Ey babamýz, iþte sor kendisine.
O da gelmek istiyor bu kýr gezintisine.)

Yakub Nebi, bu sefer takdire oldu razý.
Zira baktý, onun da vardý buna rýzasý.

Kýr elbiselerini giydirip üzerine,
Gönderdi onu dahi, onlarla kýr yerine.

Onlar uzaklaþmadan henüz babalarýndan,
Yusuf'a çok yakýnlýk gösterdiler yalandan.

Lakin daha yürüyüp, gözden ýrak olunca,
Ezaya baþladýlar hemen o yavrucaða.

Dediler ki: (Ey yalan rüya sahibi kiþi!
Söyle, nasýl uydurdun yýldýz, ay ve güneþi?

Hani o ay ve güneþ, nerede o yýldýzlar?
Çaðýr da, gelip seni ölümden kurtarsýnlar.)

Bir kuyunun baþýna geldiler sonra o gün.
Üstünden gömleðini çýkardýlar Yusuf'ün

Kuyuya sarkýttýlar, ipe sarýp belinden.
Yarýsýna gelince, kestiler ipi birden.

Bir miktar su var idi, o kuyunun dibinde.
Yusuf düþtü o suya ipi kestiklerinde.

Cebrail ismindeki meleðe, Hak katýndan,
(Kuluma yetiþ!) diye, bir hitap geldi o an.

Cebrail, bu emirle kuyuya derhal varýp,
Onu, kaya üstüne oturttu sudan alýp.

Ve dua etmesini söyledi ona yine.
O dahi þu þekilde dua etti Rabbine.

Dedi: (Ey dualarý iþiten, kabul eden!
Lütfedip kurtar beni bu sýkýntýlý yerden.)