Zeliha, hakkýndaki bu dedikodularý,
Ýþitip, utandýrmak arzu etti onlarý.
Düþündü ki; Siz dahi görseniz onu bir an,
Þüphesiz olurdunuz siz de aþýk ve hayran.
Yakýnda o güzeli siz de göreceksiniz.
Bakalým siz o zaman neler diyeceksiniz?
Onu böyle sevmekte, elbette ben mazurum.
Bunu, siz kadýnlara anlatmak istiyorum.
O, böyle düþünerek, evinde bir ziyafet,
Tertib edip, onlardan kýrk kiþi etti davet.
Oturttu her birini rahat minderlerine.
Birer de býçak verdi, herbirinin eline.
Zira o, önlerine, býçakla kesilerek,
Yenecek yiyecekler getirmiþti bilerek.
Velhasýl misafirler, yerlerini aldýlar.
Meyveleri, býçakla soymaya baþladýlar.
Hazret-i Yusuf'a de söyledi ki o ara:
(Ey Yusuf, çýk da bir an görün þu kadýnlara!)
O da, çýkýp yürüdü bir defa önlerinden.
Kadýnlar onu görüp, bayýldý hepsi birden.
Çünkü Yusuf Nebi’nin yüzündeki güzellik,
Akýllara durgunluk verirdi görünce ilk.
Kadýnlar, hayran olup onun güzelliðine,
Ellerini kestiler hepsi meyve yerine.
Hiç acý duymadýlar hatta bu kesilmeden.
Zira tam geçmiþ idi, hepsi de kendisinden.
Hazret-i Yusuf gibi güzeli, o kadýnlar,
Asla görmemiþlerdi çünkü o güne kadar.
Haklýlardý bu yüzden, kesmekte ellerini.
Çünkü ilk görmüþlerdi böyle güzel birini.
Yusuf Nebi, sokakta dolaþsaydý bir ara,
Yüzünün parýltýsý yansýrdý duvarlara.
Eðer aç olan biri, görseydi onu bir an,
Hemence kurtulurdu açlýk sýkýntýsýndan.
Yine dertli bir kimse, görse idi yüzünü,
Anýnda unuturdu cümle üzüntüsünü.
Bütün bunlara raðmen Yusuf aleyhisselam,
Daha güzel deðildi Resul-i kibriyadan.
Ona, verilmiþ idi güzelliðin bir cüz'ü,
Onun için çok güzel, nurluydu gayet yüzü.
Tamamý verilmiþti lakin Resulullaha.
Bu yüzden Resulullah, güzeldi ondan daha.
Hatta en güzeliydi, o, cümle mahlukatýn.
Çünkü Habibi idi, Allahü teâlânýn.
Yaratmadý Rabbimiz, Ondan güzel birini.
Lakin örttü herkesten Onun güzelliðini.
Bir gün eshab-ý kiram sordu Resulullaha:
(Siz ve Yusuf Nebi'den, hanginiz güzel daha?)
Buyurdu ki: (Güzeldir kardeþim Yusuf benden.
Daha çok sevimliyim ben kardeþim Yusüf'ten.)
Evet, Yusuf Nebi'den güzeldi Resulullah.
Lakin güzelliðini gizledi Onun Allah.
Eðer gösterilseydi hakiki melahati,
Bakmaya, hiç kimsenin yetiþmezdi takati.
|