Yakub Nebi, öðütler verip onbir oðluna,
Yolcu etti onlarý, sonra Mýsýr yoluna.

Nazar deðmesin diye, dedi ki: (Gidince siz,
Mýsýra, tek kapýdan, birlikte girmeyiniz.)

Onlar, bu nasihate uyarak, birer birer,
Hep ayrý kapýlardan gidip þehre girdiler.

Gelip Yusuf Nebi’ye dediler ki: (Ey Aziz!
Getirdik, iþte budur küçük biraderimiz.

Hem yaþlý babamýzýn size selamlarý var.
Size, gýyabýnýzda ediyor çok dualar.)

Yusuf aleyhisselam, öncekine nisbetle,
Karþýladý onlarý daha büyük izzetle.

Bir yemek ziyafeti tertib etti onlara.
Ýkiþerli olarak oturttu sofralara.

Onbir kiþi idiler kardeþleri ve lakin,
Ýkiþer oturunca, yalnýz kaldý Bünyamin.

Biraderi Yusuf’u hatýrlayýp o birden,
O ara, için için aðladý kederinden.

Düþündü, sað olsaydý kardeþim Yusuf eðer,
Beni de, onun ile oturturdu beraber.

Yusuf Nebi görünce onu böyle neþesiz,
Dedi ki: (Yalnýz kaldý bakýn bu kardeþiniz.)

Dediler: (Vardý onun, bir biraderi baþka.
Ýsmi de Yusuf olup, ölmüþtü küçük yaþta.)

Yusuf aleyhisselam zor tuttu kendisini.
Yine açýklamadý onlara künyesini.

(Öyle ise arkadaþ olayým ben de ona.)
Deyip, hemen oturttu onu kendi yanýna.

Bünyamin yemek yerken hazret-i Yusuf ile,
Sýk sýk onun yüzüne bakardý göz ucuyle.

Yusuf aleyhisselam fark edip bunu hemen,
Sordu: (Niçin yüzüme bakýyorsun böyle sen?)

Dedi ki: (Vefat eden Yusuf adlý kardeþim,
Aynen size benzerdi, bakardým onun için.)

Nihayet yatma vakti gelmiþti o arada.
Yine iki kiþiye verilmiþti bir oda.

Hepsi, odalarýna çekilip yattý, lakin,
Yine ayný sebepten, yalnýz kaldý Bünyamin.

Tekrar hatýrlayarak Yusuf’un yokluðunu,
Kederinden aðlayýp, yad etti yine onu.

Düþündü, þimdi Yusuf sað olsaydý burada,
Ben dahi kalýr idim onunla bir odada.

Yusuf Nebi görünce onu böyle mükedder,
Dedi: (Sen de benimle kalýr mýsýn beraber?)

Diðer kardeþlerinden ayrýlmýþ olduðuna,
Üzülerek, mecburen peki dedi o buna.

Çünkü Yusuf Nebi'nin, kardeþi olduðunu,
Henüz anlamamýþtý, bundandý mahzunluðu.

Lakin Hazret-i Yusuf, bu hali anlayarak,
Aldý onu yanýna, tek ve yalnýz olarak.

Teselli etmek için onun mahzun kalbini,
Hususi odasýnda yatýrdý Bünyamin'i.

Þimdilik hakikatten habersizdi Bünyamin.
Biraz sonra, her þeyi öðrenecekti lakin.