Meryem sütten kesilip, bir miktar büyüyünce,
Yani kalkýp oturur bir duruma gelince,

Zekeriya Peygamber, sýrf onun için, özel,
Beyt içinde, bir oda yaptýrdý gayet güzel.

Biraz yüksekçe olup, çardaða benziyordu.
Ve ancak merdivenle çýkýp iniliyordu.

Bu odaya, hazret-i Zekeriya’dan hariç,
Görevlilerden bile, bir giren olmazdý hiç.

Zekeriya Nebi’de var idi bir anahtar.
O, her girip çýktýkça kitlerdi yine tekrar.

Meryem’in ihtiyacý ne ise, o görürdü.
Ona, her gün bir günlük yiyecek götürürdü.

Ve lakin o odaya girseydi her ne vakit,
Önünde, çok yemekler görürdü çeþit çeþit.

Halbuki o odaya baþkasý girmiyordu.
Öyleyse bu rýzýklar nereden geliyordu?

Üstelik kýþ meyvesi görürdü yaz gününde.
Kýþýn da, yaz meyvesi bulurdu hep önünde.

Sordu bir gün Meryem'e: (Nedir bunun hikmeti?)
Dedi ki: (Bunlar bana, Rabbimin bir nimeti.)

Hem Meryem, o kadar çok yapardý ki ibadet,
Ýnsanlar gýpta edip, ederlerdi çok hayret.

Hak teâlâ, bir vahiy gönderdi Cebrail'le:
(Ey Meryem, Rabbin seni seçti bu taatinle.

Seni, her kötülükten pak etti Hak teâlâ.
Ve bütün kadýnlardan kýldý üstün ve a’lâ.

Ey Meryem, ibadete devam et yine böyle.
Namazýn kýyamýný daha çok uzun eyle.)

Bundan sonra, kýyamda daha uzun beklerdi.
Namazda çok durmaktan ayaklarý þiþerdi.

Bir gün hazret-i Meryem, dururken makamýnda,
Genç bir delikanlýyý gördü birden yanýnda.

Bu gelen, Cebrail’di, insan þeklindeydi hem.
Lakin tanýmamýþtý onu hazret-i Meryem.

Aniden rastlayýnca genç bir erkek kiþiye,
Kemal-i iffetinden kapýldý endiþeye.

Baþkasýnýn girmesi hiç de mümkün deðilken,
Yine perde çekmiþti önüne iffetinden.

Lakin nasýl girmiþti bu genç erkek yanýna?
Kalbi çok ürpererek, þöyle söyledi ona:

(Ey kiþi, Allah’tan kork, çekilip git yanýmdan!
Allah’a sýðýnýrým bana zarar yapmandan.)

Cibril dahi o zaman tanýtýp kendisini,
Giderdi böylelikle onun endiþesini.

Dedi ki: (Ben Allah’ýn elçisi bir meleðim.
Ve seni, çok temiz bir oðulla müjdelerim.)

O bunu iþitince, korkusu oldu zail.
Dedi: (Benim çocuðum olur mu, mümkün deðil.

Zira evli deðilim, etmedim henüz tezvic.
Yabancý bir erkek de dokunmadý bana hiç.

Günah da iþlemedim, bütün bunlara raðmen,
Çocuðum nasýl olur, anlamadým bunu ben.)

Cibril dedi: (Ey Meryem, doðrudur dediklerin.
Evet, evli deðilsin, günah da iþlemedin.

Ve lakin bilesin ki, þu dediðim bir gerçek.
Allah, sana babasýz çocuk ihsan edecek.

Hak teâlâ katýnda, kolaydýr böyle yapmak.
Zira bütün þeylere kadirdir cenâb-ý Hak.)