O kâfirler, Resule yapýnca böyle eza,
Zevcesi kanalýyla duydu hazret-i Hamza.

Pür hiddet kâfirlerin yanýna geldi hemen.
Kýlýcý omuzunda, yayý elindeydi hem.

Kâfirler, gördü onun silahlý geldiðini.
Korku sardý bir anda, hepsinin kalblerini.

Ebu Cehil herkesten önce verdi beyanat.
Dedi ki: (Ben eyledim, yok kimsede kabahat.)

Haykýrdý ki: (Ey zalim, ne idi ki sebebi,
O þerefli kimseye yaptýn bu eziyeti?

Yeðenim olduðunu bilmez misin ey alçak!
Kendisine güvenen dokunur Ona ancak.)

Elindeki yay ile vurarak sonra birden,
Melunun kafasýný yardý birkaç yerinden.

Saldýracaklardý ki Hamza’ya diðerleri,
Mani oldu hemence, Ebu Cehil kâfiri.

Dedi: (Dokunmayýnýz, Hamza bunda haklýdýr.
Bizim dün yaptýðýmýz, apaçýk haksýzlýktýr.)

Hazret-i Hamza’nýn da Müslüman olmasýndan,
Korkup, o kâfirlere böyle dedi o zaman.

Geldi hazret-i Hamza, oradan ayrýlarak,
Allah’ýn Resulünü, evinde buldu ancak.

Yaklaþýp selam verdi ve oturdu yanýna.
Resul cevap vererek þöyle buyurdu ona:

(Yalnýz býrak bunu ki, hayatta yok kimsesi.
Ne babasý var Onun ve ne de validesi.

Ne candan bir amcasý, ne de bir kardaþý var.
Na yarý, ne yoldaþý, ne bir arkadaþý var.)

O dedi ki: (Ey oðul, aldým intikamýný.
Vurup yere akýttým, Ebu Cehl’in kanýný.

Üzülme, müsterih ol, bundan sonra o alçak,
Her zaman karþýsýnda, artýk beni bulacak.)

Buyurdu ki: (Ey amcam, sen iman etmeyince,
Ben müsterih olamam, mühim olan bu bence.)

Dedi ki: (Peki oðul, ne istersen yapayým.
Yeter ki seni bugün, biraz rahatlatayým.)

Buyurdu: (Sen kalýrsan eðer küfür içinde,
Yarýn yanar vücudun, Cehennem ateþinde.

Beni sevindirmeyi istiyorsan sen þayet,
Peygamber olduðuma etmelisin þehadet.)

Ve hemen kendisine, son gelen âyetlerden,
Bir miktar okudu ki, þöyle idi mealen:

(Yerlerde ve göklerde ve bunlar arasýnda,
Ne varsa, hepsi Onun mülküdür esasýnda.)

O dedi ki: (Ey oðul, bizim, binbeþyüz kadar,
El ile yaptýðýmýz, bir sürü putumuz var.

Hiç birisi, bir karýþ yere malik deðildir.
Sen dersin ki, yer ve gök, cümlesi Rabbimindir.)

Ve hemen oracýkta getirip þehadeti.
Kazandý böylelikle ebedi saadeti.

Dedi: (Kati olarak inandým ki ben þuna,
Secde layýk deðildir, o Rab’dan baþkasýna.

Ýnandým ki sen dahi, Onun Peygamberisin.
Bizleri bâtýl yoldan, Hakka davet edersin.)