Peygamber efendimiz, o günlerde bir gece,
Allahü teâlâya dua etti þöylece:

(Ya Rabbi, bir kiþiyle kuvvetlendir bu dini.
Vesile kýl bu iþe, þu zatlardan birini.

Ömer ibnil Hattab’la, yahut Amr bin Hiþam’la,
Bu Ýslam aziz olup, yayýlsýn ihtiþamla.)

Ertesi gün Ebu Cehl, yani Amr ibni Hiþam,
Kureyþ kâfirlerini toplayarak bir akþam,

Resulün aleyhinde bir konuþma yaparak,
Onu öldürmek için kýþkýrttý son olarak.

Dedi ki: (Abdullah’ýn yetimi, aramýzdan,
Çýkarak, dinimizi kötülüyor durmadan.

Hatta aþaðýlar da, bütün putlarýmýzý,
Onun bu davranýþý, sýkmaz mý canýnýzý?

Diyor ki: Ecdadýnýz, Cehenneme gitti hep.
Siz dahi Cehenneme gidersiniz nihayet.

Ýþte ben, bu gün size derim ki açýk açýk,
Onu öldürmedikçe, huzur yok bize artýk.

Bu iþi becerene, yüz deve, ikiyüz at,
Ve sayýsýz altýnlar vereceðim mükafat.)

Hemen hazret-i Ömer ayaða fýrlayarak,
Dedi ki: (Hattaboðlu becerir bunu ancak!)

Onun bu cevabýný iyi karþýladýlar.
(Haydi, görelim seni!) deyip alkýþladýlar.

Kabarmýþtý o anda cahiliyet damarý.
Bu iþi yapmak için, çýktý hemen dýþarý.

Allah’ýn Habibini öldürmek maksadýyla,
Kýlýcýný alarak, pür hiddet çýktý yola.

Nuaym bin Abdullah da geliyordu ilerden.
Onu böyle görünce, merakla sordu hemen.

Dedi: (Ey Hattaboðlu, bu þiddet, bu hiddetle,
Nereye gidiyorsun, ne maksat ve niyetle?)

Dedi ki: (Aramýza tefrikayý getiren,
Putlarý kötüleyip, bizlere ahmak diyen,

Muhammed’in katline giderim bir an önce.
Bu ayrýlýk iþine son vereyim böylece.)

Nuaym dedi: (Ya Ömer, güç bir iþe gidersin.
Sen, Onu öldürmeye nasýl cüret edersin?

Zira çok seviyorlar Onu, iman edenler.
Bir pervane misali, etrafýnda dönerler.

Zarar gelmesin diye, Onun tek bir kýlýna,
Et'ten duvar örmüþler adeta etrafýna.

Hem sonra gelsen bile bu iþin üstesinden,
Nasýl kurtulacaksýn Haþimiler elinden?)

Kýzdý hazret-i Ömer onun bu sözlerine.
Kýlýcýný sýyýrýp, yürüdü üzerine.

Dedi: (Yoksa sen de mi onlardansýn ya Nuaym?
Eðer bu doðru ise, senin de iþin tamam.

Önce senin iþini bitireyim!) dedi ve,
Kýlýcýný kaldýrýp, kastetti öldürmeye.

Onu böyle görünce, Nuaym fena korkarak,
Arz etti ki: (Ya Ömer, sen þimdi beni býrak.

Müslüman olmuþlardýr eniþten, kýz kardeþin.
Daha mühim deðil mi, bu haber senin için?)