Gönül Sultanları.com >  Peygamber Efendimiz > Habeþistana Hicret > Boynumuzu kessen de
Boynumuzu kessen de
Daha da hiddetlendi buna hazret-i Ömer,
Dedi ki: (Doðru mudur söylediðin bu haber?)

Nuaym dedi: (Ya Ömer, bana inanmýyorsan,
Git hemen evlerine, inanýrsýn o zaman.

Lakin sana diyeyim bunun kolay yolunu,
Git, kendi elin ile boðazla bir koyunu.

Eðer yemezler ise, senin kestiðin eti,
Bil ki, kabul etmiþler onlar Ýslamiyet’i.)

Hiddetinden o anda, kan sýçradý beynine.
Ayrýlýp gitti hemen kardeþinin evine.

Varýp, kapýlarýný vuracak idi ki tam,
Ýçerden kulaðýna geldi tatlý bir kelam.

Koyuldu dinlemeye o sözleri pür dikkat.
Bunlar, insan sözüne benzemiyordu fakat.

Meðer Taha suresi inmiþti o günlerde.
Onu, hazret-i Habbab okuyordu içerde.

Hem hazret-i Ömer’in gelmesi korkusundan,
Kilitlemiþler idi kapýyý arkasýndan.

Kapýya, þiddet ile vurdu hazret-i Ömer.
Ýçerde sure ile Habbab’ý gizlediler.

Açtýlar korku ile kapýyý en nihayet.
Baktýlar ki o gelmiþ, kýlýç ile pür hiddet.

Kýz kardeþi, görse de çok kýzgýn olduðunu,
Yine (Hoþ geldin!) deyip, içeri aldý onu.

Girdi hazret-i Ömer haneden içeriye.
Sordu hemþiresine (Ne okurdunuz?) diye.

Ne için geldiðini anlamýþtý o kati.
Doðuyu söylemeyip, gizledi hakikati.

Dedi ki: (Aramýzda var idi bir mesele.
Onu konuþuyorduk az önce zevcim ile.)

Lakin hazret-i Ömer, inanmadý pek buna.
Dedi ki: (Öyle ise, bir koyun getir bana.)

Ve kendi eli ile keserek onu hemen,
Piþirdi az bir miktar, o koyunun etinden.

Sonra da ikisini yemeye etti davet.
Lakin onlar, davete etmediler icabet.

Anladý ki, girmiþler bunlar Ýslamiyet’e.
Baþladý kardeþine cefa ve eziyete.

Dedi ki: (Doðru imiþ, iþittiðim o haber.
Siz de, Onun sihrine aldanmýþsýnýz meðer.)

Sonra, zevci Said’i yakasýndan tutarak,
Fýrlatýp yere attý, fena gadaplanarak.

Kýz kardeþi, zevcini kurtarmak gayesiyle,
Geldiyse de, yýkýldý bir tokat darbesiyle.

O öfkeli tokatýn þiddeti ile hemen,
Kan akmaya baþladý o mübarek yüzünden.

Kardeþi Fatýma’nýn caný fena yanmýþtý.
Ve hatta o tokatla, kanlara boyanmýþtý.

Lakin o, imanýndan aldýðý kuvvet ile,
Þöyle feryat etti ki: (Ya Ömer, beni dinle!

Niçin Hak teâlâdan korkmaz ve utanmazsýn?
Ve Onun gönderdiði Resule inanmazsýn?

Ben ve zevcim inandýk Allah’ýn bu dinine.
Boynumuzu kessen de, dönmeyiz bundan yine.)

www.gonulsultanlari.com