Daha da hiddetlendi buna hazret-i Ömer,
Dedi ki: (Doðru mudur söylediðin bu haber?)
Nuaym dedi: (Ya Ömer, bana inanmýyorsan,
Git hemen evlerine, inanýrsýn o zaman.
Lakin sana diyeyim bunun kolay yolunu,
Git, kendi elin ile boðazla bir koyunu.
Eðer yemezler ise, senin kestiðin eti,
Bil ki, kabul etmiþler onlar Ýslamiyet’i.)
Hiddetinden o anda, kan sýçradý beynine.
Ayrýlýp gitti hemen kardeþinin evine.
Varýp, kapýlarýný vuracak idi ki tam,
Ýçerden kulaðýna geldi tatlý bir kelam.
Koyuldu dinlemeye o sözleri pür dikkat.
Bunlar, insan sözüne benzemiyordu fakat.
Meðer Taha suresi inmiþti o günlerde.
Onu, hazret-i Habbab okuyordu içerde.
Hem hazret-i Ömer’in gelmesi korkusundan,
Kilitlemiþler idi kapýyý arkasýndan.
Kapýya, þiddet ile vurdu hazret-i Ömer.
Ýçerde sure ile Habbab’ý gizlediler.
Açtýlar korku ile kapýyý en nihayet.
Baktýlar ki o gelmiþ, kýlýç ile pür hiddet.
Kýz kardeþi, görse de çok kýzgýn olduðunu,
Yine (Hoþ geldin!) deyip, içeri aldý onu.
Girdi hazret-i Ömer haneden içeriye.
Sordu hemþiresine (Ne okurdunuz?) diye.
Ne için geldiðini anlamýþtý o kati.
Doðuyu söylemeyip, gizledi hakikati.
Dedi ki: (Aramýzda var idi bir mesele.
Onu konuþuyorduk az önce zevcim ile.)
Lakin hazret-i Ömer, inanmadý pek buna.
Dedi ki: (Öyle ise, bir koyun getir bana.)
Ve kendi eli ile keserek onu hemen,
Piþirdi az bir miktar, o koyunun etinden.
Sonra da ikisini yemeye etti davet.
Lakin onlar, davete etmediler icabet.
Anladý ki, girmiþler bunlar Ýslamiyet’e.
Baþladý kardeþine cefa ve eziyete.
Dedi ki: (Doðru imiþ, iþittiðim o haber.
Siz de, Onun sihrine aldanmýþsýnýz meðer.)
Sonra, zevci Said’i yakasýndan tutarak,
Fýrlatýp yere attý, fena gadaplanarak.
Kýz kardeþi, zevcini kurtarmak gayesiyle,
Geldiyse de, yýkýldý bir tokat darbesiyle.
O öfkeli tokatýn þiddeti ile hemen,
Kan akmaya baþladý o mübarek yüzünden.
Kardeþi Fatýma’nýn caný fena yanmýþtý.
Ve hatta o tokatla, kanlara boyanmýþtý.
Lakin o, imanýndan aldýðý kuvvet ile,
Þöyle feryat etti ki: (Ya Ömer, beni dinle!
Niçin Hak teâlâdan korkmaz ve utanmazsýn?
Ve Onun gönderdiði Resule inanmazsýn?
Ben ve zevcim inandýk Allah’ýn bu dinine.
Boynumuzu kessen de, dönmeyiz bundan yine.)
|