Gönül Sultanları.com >  Peygamber Efendimiz > Habeþistana Hicret > Yol açýn kendisine
Yol açýn kendisine
Resulullah, Eshabýn münkesir hallerini,
Öðrenip, bir köþede kaldýrdý ellerini.

Ýmamesini alýp, bir kenara koyarak,
Þöyle niyaz eyledi, Rabbine yalvararak:

(Ya Rabbi, otuzdokuz kiþi ki bu müminler,
Sana iman getirmiþ kullardýr hepsi birer.

Halas et sen bunlarý kâfirlerin þerrinden.
Kurtar bu müminleri korku ve endiþeden.

Þaný yüksek biriyle, kuvvetlendir bu dini.
Sevindir nusretinle, bu bir avuç mümini.)

O anda nazil oldu Cebrail yeryüzüne.
Müjde getirmiþ idi, Allah’ýn Resulüne.

Dedi: (Ya Resulallah, sen bir dua etmiþtin.
Rabbinden, bu din için yardýmcý istemiþtin.

Kabul etti Rabbimiz senin o dileðini.
Bir kimseyi seçti ki, saðlam eder bu dini.

Rabbimiz buyurdu ki: Ey benim meleklerim!
Bir araya toplanýp, emrime kulak verin.

Saf çekin Beytullahtan, tâ Erkam’ýn evine.
Bekleyin, elinizde nurdan tabaklar ile.

Dul olan hatunlara, odun taþýmak için,
Kendini, Habibime siper etmesi için,

Bir kimseyi seçtim ki, Ömer’dir onun namý.
Takviye ederim ben, onun ile Ýslamý.

Düþün onun önüne, yol açýn kendisine.
Cennet cevherlerini saçýn onun üstüne.

Rabbimiz, meleklere böylece verip emir,
Ömer ibnil Hattab’ý size göndermektedir.

Ya Muhammed, karþý çýk, istikbal et Ömer’i.
Zira þimdi yoldadýr, yakýndýr gelmeleri.)

Az sonra heybet ile, geldi Ömer bin Hattab.
Silahlý geldiðini gördüler cümle Eshab.

Onu böyle görünce, korkuya kapýldýlar.
Hemen Resulullahýn etrafýný sardýlar.

Lakin hazret-i Hamza, dedi: (Ey ehl-i iman!
Gelen bir kiþidir ki, kuvvetliyiz biz ondan.

Eðer hayra geldiyse, hoþ geldi, büyük devlet.
Eðer þerre geldiyse, þu kýlýç kâfi elbet.

Zira o, kýlýcýný çekmeden henüz daha,
Baþýný, þu kýlýçla uçururum bir anda.)

Sonra çýktý kapýya, etti ki þöyle hitap:
(Sen ne zannediyorsun bizi ey ibni Hattab?

Biz, Abdülmuttalib’in evladýyýz, güçlüyüz.
Bi-iznillah demiri çiðneyip püskürtürüz.

Ar ve namus uðruna, akmýþtýr çok kanýmýz.
Resulullah uðruna fedadýr canlarýmýz.

Zafer bulacaðýný eðer zannediyorsan,
Aldandýðýný bil de, geri dön, git buradan.)

Ýþitti Resulullah Hamza’dan bu sözleri.
Buyurdu ki: (Yol verin, giriversin içeri.)

Tebessüm buyurarak istikbal etti o an.
Buyurdu: (Býrakýnýz, ayrýlýnýz yanýndan!)

Girdi hazret-i Ömer kýlýcý omuzunda.
Diz çöktü edep ile, Resulün huzurunda.

www.gonulsultanlari.com