Peygamber efendimiz, gelince Medine’ye,
Çok sýký bir baðlýlýk husule gelsin diye,

Muhacir müminlerle, onlara yardým eden,
Ensarý, kardeþ yaptý birbirlerine hemen.

Lakin hazret-i Ali kalýnca en sonraya,
Unutuldum zannedip, geldi Resulullaha.

Üzüntülü bir halde arzeyledi derdini.
Dedi: (Ya Resulallah, unuttunuz mu beni?)

Buyurdu ki: (Ya Ali, unutmadým elbette.
Sen, benim kardeþimsin dünya ve ahirette.)

Böylece, yurtlarýný terk eden Sahabenin,
Mahzunluðu, bir miktar azalýp oldu teskin.

Medine’de yaþayan o Müslümanlar zira,
Hepsi, baðýrlarýný açmýþlardý onlara.

Onlarý evlerine misafir etmiþlerdi.
Ve her türlü yardýmý esirgememiþlerdi.

Her Medineli Eshab, baðýný, bahçesini,
Ýkiye ayýrmýþtý nesi varsa hepsini.

Onlarýn yarýsýný, ayýrýp kendisine,
Vermiþti diðerini, muhacir kardeþine.

Hem veriyor ve hem de, çok sevinç duyuyordu.
Bu, dünya tarihinde ilk vaki oluyordu.

Adem Nebi’den beri, çok göçler oldu elbet.
Lakin hiç olmamýþtý böyle ulvi bir hicret.

Yani birbirleriyle böyle sýký kaynaþma,
Ve böyle muhabbetli ve candan kucaklaþma,

Ancak Ýslam dininin getirdiði kardeþlik,
Ruhu ile dünyada mümkün olmuþ idi ilk.

Bu hal, Resulullahýn bir kere sohbetiyle,
Elde ediliyordu, bir tek teveccühüyle.

O mübarek kalbinden fýþkýran nurlar, hemen,
Eshabýn kalblerine akýyordu tamamen.

O, deryalar misali feyzleri, cümle Eshab,
Kalblerine akýtýp, olurlardý feyizyab.

Ensar ve Muhacirin, Resulün etrafýnda,
Gönül gönüle verip, toplandýlar anýnda.

Hicret hadisesiyle Müslümanlar nihayet,
Ýlk adým atýyordu olmak için bir devlet.

Lakin Medine’de de, vardý yine müþrikler,
Onlar, Resulullaha gayet düþman idiler.

Vaktaki müminlerin güzel anlaþtýðýný,
Ve el ele vererek, sýký kaynaþtýðýný,

Görünce, çok korktular tehlikeyi sezerek.
Mekkeli müþrikler de, üzüldüler buna pek.

Hatta Medine’deki müþriklere hitaben,
Çok tehdit mektuplarý yazdýlar þöyle hemen:

(Muhammed’i, o yerden yurt dýþý etmezseniz,
Veyahut yakalayýp, hemen öldürmezseniz,

Gelir, biz öldürürüz bilcümle halkýnýzý.
Ve hizmetçi yaparýz, hem kadýnlarýnýzý.)

Medineli müþrikler, korkup hemen anýnda,
Abdullah bin Ubey’in toplandýlar yanýnda.

Talimatýna göre bu münafýk kiþinin,
Anlaþtýlar, Resule bir zarar yapmak için.