Resulullah hutbeyi, önce minber yerine,
Dayanarak okurdu bir hurma kütüðüne.

Adý (Hannane) idi bu hurma kütüðünün.
Cansýz idi ve lakin, aþýkýydý Resulün.

Sonra, üç basamaklý bir minber yaptýrarak,
Oradan okudular hep devamlý olarak.

Ama ilk seferinde oldu ki bir hadise,
Buna þahit oldular, Eshabdan çoðu kimse.

Bir Cuma günü idi, olunca vakti salat,
Mescid-i Nebevi’de toplanmýþtý cemaat.

Vakta ki Resulullah, hutbe okumak için,
Yine minberlerine çýkmýþlardý ki ilkin,

Eskiden dayandýðý kuru hurma aðacý,
Ýnlemeye baþladý o anda acý acý.

Bir hamile devenin aðlayýþý gibi hem,
Seslice aðlýyordu, hüzünlü ve pür elem.

Bütün Eshab-ý kiram, hayret içerisinde,
Duydular bu sesleri, hepsi mescit içinde.

Cansýz hurma kütüðü aðlayýp inliyordu.
Bilcümle Sahabe de, bu sesi dinliyordu.

Hayret içerisinde kalmýþtý o an herkes.
Hatta kesilmiyordu bu inilti ve bu ses.

O zaman Resulullah, inerek minberinden,
O hurma kütüðünün yanýna geldi hemen.

Mübarek elleriyle okþadýlar bir müddet.
Kütüðün aðlamasý, kesildi en nihayet.

Eshab, kuru kütüðün bu aþk ve sevgisini,
Görünce, bir aðlama aldý o an hepsini.

Hem de Enes bin Malik buyurdu ki bu babta:
(Mescit bile sarsýldý bu sesten o gün hatta.)

Bir baþka sahabi de dedi: (Bu iniltiden,
O kütük hem çatladý, hem oynadý yerinden.)

Ve yine yemin ile buyurdu ki o Server:
(Ýnip de, o kütüðü okþamasaydým eðer,

Bana karþý hasret ve hüznünden leyl-ü nehar,
O, hep aðlayacaktý tâ kýyamete kadar.)

Sonra da o kütüðe dönüp Fahr-i kâinat,
Teselli etmek için buyurdu ki o saat:

(Ýster seni dikeyim bahçendeki yerine,
Tekrar dal ve budak sal, gel önceki haline.

Ýster, seni dikeyim Cennete ebediyen.
Hep Allah’ýn dostlarý yesin meyvelerinden.)

Kütük dile gelerek, arz etti dileðini,
Dedi: (Ya Resulallah, Cennete dikin beni.

Hiç çürümeyeceðim bir yerde olayým ben.
Hep Allah’ýn dostlarý, yesin meyvelerimden.)

Resul ve yanýndaki Sahabenin cümlesi,
Gayet açýk olarak iþittiler bu sesi.

Sonra buyurdular ki kütüðe Fahr-i âlem:
(Senin bu isteðini yaparým, çekme elem.)

Sonra da Eshabýna olarak müteveccih,
Buyurdu: (Ahireti, dünyaya etti tercih.)