Bu yeni hýristiyan âlimi sevdim gayet.
Zira dünya malýna vermezdi ehemmiyet.

Dünyadan ahirete döndürmüþtü yüzünü.
Taatte geçirirdi, gece ve gündüzünü.

Yanýnda uzun zaman kalýp sevdim o zatý.
Birlikte yapýyorduk, ibadet ve taatý.

Ona hizmet ederdim, zevk ile ve severek.
Ahiret adamýydý, dünyayý etmiþti terk.

Bir gün ona dedim ki: (Ey kýymetli efendim!
Yýllardýr yanýnýzda bulunup hizmet ettim.

Allah’ýn her emrine edersiniz itaat.
Haramdan kaçmaya da, edersiniz pek dikkat.

Lakin bir gün gelir de, siz vefat ederseniz,
Bana, hangi âlimi tavsiye edersiniz?)

Dedi ki: (Ey evladým, Þam’da yok böyle bir zat.
Musul’daki âlime tâbi ol gidip bizzat.)

O vefat ettiðinde, vardým Musul iline.
O âlimi bularak, koyuldum hizmetine.

O da, evvelki gibi çok zahid idi, fakat,
Onun da ömrü bitip, eyledi bir gün vefat.

Ona dahi ölmeden arz edince halimi.
Söyledi Nusaybin’de bulunan bir âlimi.

Musul’dan ayrýlarak, ulaþtým Nusaybin’e.
O âlimi bularak, katýldým hizmetine.

Çok derin âlim olup, zahid idi begayet.
Onun dahi vefatý yakýn oldu nihayet.

Dedim ki: (Ey efendim, siz vefat ederseniz,
Beni, hangi âlime acep gönderirsiniz?)

Dedi: (Amuriye’de bir âlim var ki evlat,
Hýristiyan dininde, çok azdýr böyle bir zat.)

O vefat ettiðinde, gittim Amuriye’ye.
Ki, o âlim Rabbimi tanýtsýn bana diye.

O âlimi bularak, yýllarca ettim hizmet.
Onun dahi vefatý yakýnlaþtý nihayet.

Dedim ki: (Göçerseniz siz de ebediyete
Kime gönderirsiniz bu fakiri hizmete?)

Dedi ki: (Buralarda yok öyle âlim bir zat.
Ahir zaman Nebisi yakýnda gelir fakat.

Arab’dan çýkacaktýr o Peygamber vallahi.
Onu müjdelemiþtir, Ýsa Peygamber dahi.

Alameti þudur ki, O, kavminin þerrinden,
Hurmasý bol bir yere, hicret eder þehrinden.

Sadaka almaz ama, kabul eder hediye.
Sýrtýnda bir ben vardýr, mühr-ü nübüvvet diye.)

Çok hoþuma gitmiþti o âlimin sözleri.
O günden çok sevmiþtim, dediði Peygamberi.

Artýk Arab iline gitmeði istiyordum.
O Resule yetiþip, iman etsem diyordum.

Bu arzular içinde günler geçti aradan.
Duydum: Arab iline gidecekmiþ bir kervan.

Bir hayli mal vererek o kervan sahibine,
Dedim ki: (Beni dahi, götür Arab iline.)

Kabul edip, beni de kafileye aldýlar.
Sonra ihanet edip, köle diye sattýlar.