Geldi karþý karþýya Uhud’da iki ordu.
Her biri, diðerini tam görebiliyordu.

Ayneyn adlý bir tepe var idi ki sol yanda,
Tepede, dar bir geçit vardý ayný zamanda.

Resulullah, gösterip daðda o gedik yeri,
Ayýrdý okçulardan, o yere elli eri.

Abdullah bin Cübeyr’i, emir tayin ederek,
Gönderdi o gediðe ehemmiyet vererek.

Okçular, Abdullah bin Cübeyr ile birlikte,
Giderek, yerlerini aldýlar o gedikte.

Resulullah da gidip, verdi þu kesin emri:
(Benden emir gelmeden, terk etmeyin bu yeri.

Her ne olursa olsun, yerinizde durunuz,
Bu gedikten gelecek düþmaný durdurunuz.

Harpte galip gelsek de, ben emir vermedikçe,
Ayrýlmayýn, ben size haber göndermedikçe.

Düþman bizi öldürse, siz de bunu görseniz,
Ayrýlýp, yine bize yardýma gelmeyiniz.

Kuþlar, cesedimizi kapýþsa da sonradan,
Gelmeyin yanýmýza, benden emir almadan.

Yahut bizim, düþmana galip geldiðimizi,
Ve onlarý çiðneyip, hatta ezdiðimizi,

Görseniz de, bu yerden yine ayrýlmayýnýz.
Yani her halükârda yerinizde kalýnýz.

Bu gedikten gelirse düþman süvarileri,
Ok atarak, geriye püskürtün gelenleri.

Atýlan oka doðru, gelemez süvariler.
Bu yeri emniyete alýrsak, bize yeter.)

Sonra da buyurdu ki: (Ya Rabbi, ben þu vakit,
Bunlarý dediðime, tutarým seni þahit.)

Mühim olduðu için, Allah’ýn Peygamberi,
Onlara, tam üç defa tekrar etti bu emri.

Allah’ýn Sevgilisi, daha sonra o yerden,
Ayrýlarak, ordunun baþýna geçti hemen.

Ordular, karþýlýklý gelmiþ duruyorlardý.
Lakin güç bakýmýndan, çok dengesizlik vardý.

Zira küfür ordusu, sayý, silah, teçhizat,
Yönüyle, müminlerden güçlü idi kat be kat.

Hatta küfür ordusu, o gün Müslümanlardan,
Dört mislinden ziyade kuvvetliydi o zaman.

Kâfirler tarafýnda, çok gürültüler vardý.
Kuvvetlerine bakýp, kibirleniyorlardý.

Ýntikam hýrsý ile, gözü dönen kadýnlar,
Def, dümbelek çalarak, þarkýlar söylüyorlar,

Erkekleri, savaþa teþvik ediyorlardý.
Ayrýca putlarýndan, yardým istiyorlardý.

Mücahidlerde ise, çýkmýyordu fazla ses.
Dualar ediyordu Rabbine hemen herkes.

Dinin korunmasý ve yayýlmasý için hep,
Allah’ýn yardýmýný ediyorlardý talep.

Peygamber efendimiz, seslenip o arada,
Teþvik buyuruyordu Eshabý bu cihada.

Mücahidler, yek vücut ve yek kalb olmuþlardý.
Her birisi bu yola, can ve baþ koymuþlardý.